Page Text
________________
गाथा जणावी विशेष जणाव्यं छे के- “संजमआयविराहण, नाणे तह दंसणे चरित्ते य । आणालोव जिणाणं, कुव्वइ दीहं च संसारम् ॥२॥" एकला विचरवाथी संयम तेमज आत्मानी विराधना थाय, ज्ञान, दर्शन अने चारित्र ए रत्नत्रयी- खंडन थाय, तीर्थंकर भगवंतनी आज्ञानो लोप थाय तेमज दीर्घ काळ पर्यन्त संसार परिभ्रमण वधे. आ सर्व कई रीते थाय? “संजमओ छक्काया, आया कंठद्विजीरगेलन्ने । नाणे नाणायारं, दंसणचरगाइवुग्गाहे ॥३॥" एकलविहारीने उपयोग सरखो न रहे तेथी छक्कायना आरंभ लागवाथी संयम विराधना, इंद्रियो बळवत्तर बनवाथी कोई स्थळे मार खाय, लोभथी वधारे पडतो आहार करवाथी अजीर्ण थाय, व्याधिग्रस्त थाय तो कोण उपचार करे ? वळी अनर्थ करतो होय तो कोण अटकावे? आ प्रकारे आत्मविराधना थाय, वळी आठ प्रकारनो ज्ञानाचार रूडी रीते न पाळे, चरक, परिव्राजकादि मिथ्यात्वीओ भ्रमित बनावीने समकितथी भ्रष्ट करे तेथी दर्शनाचार पण शुद्ध न रहे अने चारित्र तो शुद्ध पळे ज नहीं, माटे कदापि एकला न विचरवं. सुखशीलियो साधु केवो होय? तेना लक्षण संबंधी उपदेशमालाना चोथा शतकमां विस्तारथी का छे के- “बायालमेसणाओ, न रक्खई धाइसिज्जपिंडं च । आहारेइ अभिक्खं, विगईओ सन्निहिंखाइ ॥१॥ सूरप्पमाणभोई, आहारेई अभिक्खमाहारम् । न य मंडलीइ भुंजइ, न य भिक्खं हिंडई अलसो ॥२ ।। कीवो न कुणइ लोयं, लज्जइ पडिमाइ जल्लमवणेइ। सोवाहणो य हिंडइ, बंधइ कडिपट्ट्यमकज्जे ॥३॥ गाम देसं च कुलं, ममायए पीठफलगपडिबद्धो । घरसरणेसु पसज्जड़, विहरइ सक्किचणो रिक्को॥४॥ नहरंतकेसरोमे, जमेइ उच्छोधोयणो अजओ। वाहेइ अ पलियंकं, अरेगपमाणमच्छरइ ॥५॥ सोवइ य सव्वराई, नीसटुमचेयणो न वा सरइ। न पमज्जंतो पविसइ, निसीहिआवस्सियं न करे ॥६॥ पाय पहे न पमज्जइ, जुगमायाए न सोहए इरियं । पुढविदगअगणिमारुय-वणस्सइतसेसु निरविक्खो ॥७॥ सव्वं थोवं उवहिं न पेहए न य करेइ सज्झायं । सद्दकरो झंझकरो, लहुओ गणभेयतत्तिल्लो ॥८॥ खित्ताईयं भुंजड़, कालाईयं तहेव अविदिनिम्। गिण्हइ अणुइयसूरे, असणाई अहव उवगरणं ॥९॥ ठवणकुले न ठवेई, पासत्येहिं च संगयं कुणइ। निच्चमवज्झाणरओ, न य पेहपमज्जणासीलो ॥१० ।। रियई य दवदवाए, मूढो परिभवइ तह च रायणिए। परपरिवायं गिण्हइ निठुरभासी विगहसीलो ॥११ ।। विज्जं मन्तं जोगं, तेगिच्छं कुणइ भूइकम्मं च। अक्खरनिमित्तजीवी, आरंभपरिग्गहे रमइ ॥१२ ।। कज्जेण विणा उग्गह-मणुजाणावेइ दिवसओ सुयइ । अज्जियलाभं भुंजइ, इत्थिनिसिज्जासु अभिरमइ ॥१३ ।। उच्चारे पासवणे, खेले सिंघाणए अणाउत्तो। संथारगउवहीणं, पडिक्कमइ वा सपाउरणो ॥१४ ॥ न करेइ पहे जयणं, तलियाणं तह करेइ परिभोग। चरइ अणुबद्धवासे, सपक्खपरक्खओमाणे ॥१५॥” एषणाना बंतालीश दोष रहित आहार न ले. साधुना सोळ दोष पैकी प्रथम जे धात्रीपिंड ते खाय, शय्यातरनो पिंड खाय, वारंवार विगयनो आहार करे, रात्रिने विषे चार प्रकारनो आहार राखीने खाय, सूर्योदयथी प्रारंभी सूर्यास्त सुधी वारंवार आहार करे, साधुनी मंडलीमा आहार करवा बेसे नहीं, कारण के तेमां तो जेवो आहार आवे तेवो खावो पडे, आळसने
श्रीगच्छाचार-पयन्ना- १२३
| SR No. | 022586 |
| Book Title | Gacchayar Ppayanna |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Vijayrajendrasuri, Gulabvijay |
| Publisher | Amichand Taraji Dani |
| Publication Year | 1991 |
| Total Pages | 336 |
| Language | Sanskrit |
| Classification | Book_Devnagari & agam_gacchachar |
| File Size | 31 MB |