________________
गच्छाचारपइण्णयं
२४२ गओ सावगो । ततो वि किण्हगुलियाए विणासणत्थं किं एयाओ सव्वं जहा चिंतियमणोरहाओ उदाहु णेति ? जइ सच्चं तोहं उत्तत्तकणगवन्ना सुरूवा सुभगा य भवामीति एगा गुलिया भक्खिया, ताहे देवया इव कामरूविणी परावत्तियवेसा उत्तत्तकणगवण्णा सुरूवा सुभगा य जाता, ततो पभिई जणो भासिउमाढत्तो, एसा किण्हगुलिआ देवयाणुभावेण उत्तत्तकणगवण्णा जाता इयाणिं होउ से णामं सुवण्णगुलियत्ति । तं च घुसितं सव्वजणवएसु, ततो सा सुवण्णगुलिया गुलिए लद्धपच्चया भोगस्थिणी एगंगुलियं मुहे पक्खिविउं चिंतेइ, पज्जोओ मे राया भत्तारो भवेज्जत्ति । वीयभयाओ उज्जेणी किल असीतिमित्तेसु जोयणेसु तत्थ य अकम्हा रायसभाए पज्जोयस्स अग्गओ पुरिसा कहं कहेंति-वीयभए नगरे देवावतारियपडिमाए सुस्सूसकारिया कण्हगुलिगा देवयाणुभावेण सुवण्णगुलिया जाया, अतीव रूवसोहग्गलावन्नजुत्ता बहुजणस्स पत्थणिज्जा जाया, तं सुणेत्ता पज्जोओ तस्स गुणमोहिओ दूयं विसज्जेति उदायणस्स, एयं सुवण्णगुलियं मम विसज्जेसुत्ति । गओ दूओ, विण्णत्तो उद्दायणे, उद्दायणेण, रुढेण विसज्जिओ असक्कारिओ असम्माणिओ य दूओ, जहावत्तं दूएण पज्जोयस्स कहियं, पुणो पज्जीएण रहसिओ दूओ विसज्जिओ सुवन्नगुलियाए, जइ मं इच्छसि तओ हं रहस्सियमागच्छामि, तीए भणियं-जति पडिमा गच्छति तो गच्छामि इयरहा णागच्छे, गंतुं दूएण कहियं पज्जोयस्स, तओ पज्जोयओऽणलगिरिणा हत्थिरयणेण सण्णद्धणिम्मियगुडेण अप्परिच्छदेणागतो अहोरत्तेण पत्तो पउसवेलाए, पविट्ठो(ट्ठा) चरा कहियं सुवण्णगुलियाए, तत्थ य बालवसंतकाले लेप्पगमहे वट्टमाणे पुचकारिया पज्जोएण लेप्पगपडिमा मंडियपसाधिता गीताउज्जणिग्घोसेण रायभवणं पवेसिया, देवतावतारियपडिमाययणं च भवियव्वयाए छलेण य तंमि आययणे सा ठविया, इयरा देवावतारियपडिमाकुसुमोमालिता गीयवाइत्तणिग्घोसेण सव्वजणसमक्खं लेप्पगच्छलेण णीया, सुवन्नगुलिगा