________________
२८७
अनगारभावनाधिकार ९। एयाइणो अविहला वसंति गिरिकंदरेसु सप्पुरिसा। धीरा अदीणमणसा रममाणा वीरवयणम्मि ॥७८७॥
एकाकिनः अविह्वला वसंति गिरिकंदरेषु सत्पुरुषाः। धीरा अदीनमनसो रममाणा वीरवचने ॥ ७८७ ॥
अर्थ–सहायतारहित उत्साहसहित धीर वीर दीनवृत्तिरहित महावीरखामीके वचनोंमें रमते हुए ऐसे श्रेष्ठ मुनि पहाड़की गुफा. ओंमें रहते हैं ॥ ७८७ ॥ वसधिसु अप्पडिबद्धा ण ते ममत्तिं करेंति वसधीसु। सुण्णागारमसाणे वसंति ते वीरवसदीसु॥ ७८८ ॥ वसतिषु अप्रतिबद्धा न ते ममत्वं कुर्वति वसतिषु । शून्यागारमशानेषु वसंति ते वीरवसतिषु ॥ ७८८ ॥
अर्थ-वसतिकाओं ममतारहित अभिप्रायवाले वे साधु वस. तिकाओंमें ममता नहीं करते और वीरपुरुषोंके रहनेके स्थान ऐसे शून्यस्थान स्मशानभूमि आदि स्थान उनमें रहते हैं ॥ ७८८ ॥ पन्भारकंदरेसु अ कापुरिसभयंकरेसु सप्पुरिसा। वसधी अभिरोचंति य सावदबहुघोरगंभीरा ॥७८९॥
प्राग्भारकंदरेषु च कापुरुषभयंकरेषु सत्पुरुषाः । वसतिमभिरोचंते श्वापदबहुघोरगंभीराः ॥ ७८९ ॥
अर्थ--पर्वतोंके निकुंजोंमें व जलकर विदारे पर्वतोंके दराड़ोंमें जोकि सत्त्वहीन पुरुषोंको भयके उपजानेवाले हैं ऐसे स्थानोंमें सिंह व्याघ्र आदिकर अतिगहन भयानकस्थानोंमें गंभीर स्वभावको धारनेवाले श्रेष्ठ मुनि रहनेकी रुचि करते हैं ॥ ७८९ ॥ एयंतम्मि वसंता वयवरघतरच्छच्छभल्लाणं ।