________________
२७१
द्वादशानुप्रेक्षाधिकार ८॥ आगे संवरभावनाको कहते हैं;तम्हा कम्मासवकारणाणि सव्वाणि ताणि रुभिंजो। इंदियकसायसण्णागारवरागादिआदीनि ॥ ७३८॥ तसात् कर्मास्रवकारणानि सर्वाणि तानि रोधयेत् ।
इन्द्रियकषायसंज्ञागौरवरागादिकादीनि ॥ ७३८ ॥ . अर्थ-इसलिये जो कर्मास्रवके कारण इन्द्रिय कषाय संज्ञा गौरव रागादिक हैं उन सबको रोके ॥ ७३८ ॥ रुद्धेसु कसायेसु अ मूलादो होंति आसवा रुद्धा । दुभत्तम्हि णिरुद्ध वणम्मि णावा जह ण एदि ॥७३९
रुद्धेषु कषायेषु च मूलात् भवंति आस्रवा रुद्धाः। दुर्वहति निरुद्धे वने नौः यथा न एति ॥ ७३९ ॥
अर्थ-कषायोंके रोकनेसे मूलसे लेकर सभी आस्रव रुक जाते हैं । जैसे छिद्रको रोकनेसे नाव पानीमें नहीं डूबसकती ॥ इंदियकसायदोसा णिग्घिप्पंति तवणाणविणएहिं । रजूहि णिधिप्पंति हु उप्पहगामी जहा तुरया ॥७४०
इन्द्रियकषायदोषा निगृह्यते तपोज्ञानविनयैः । रज्जुभिः निगृह्यते खलु उत्पथगामिनो यथा तुरगाः ७४०
अर्थ-इन्द्रिय कषाय और द्वेष ये तप ज्ञान और विनयसे रोके जाते हैं, जैसे कुमार्गमें जाते हुए घोड़े लगामसे रोक दिये जाते हैं ॥ ७४० ॥ मणवयणकायगुतिंदियस्स समिदीसु अप्पमत्तस्स । आसवदारणिरोहे णवकम्मरयासवो ण हवे ॥७४१॥ मनोवचनकायगुप्तेंद्रियस्य समितिषु अप्रमत्तस्य ।