________________
૬૩૦
બત્રીશીના સથવારે-કલ્યાણની પગથારે પ્રભુની જે રથયાત્રામાં ભાઈઓ-બહેનો બધાની ઉપસ્થિતિ હોય એમાં યુવાનો દાંડિયા-રાસ લઈ શકે કે નાચી શકે તો યુવતીઓ શા માટે નહીં ? આવા પ્રશ્નનો જવાબ પણ ઉપરના લખાણ પરથી મળી જાય છે. સ્ત્રીઓનું શરીર-અંગોપાંગ જ એવા હોય છે કે સામાન્યથી વાસના પીરસ્યા વગર ન રહે. એમાં પણ નૃત્ય વગેરેમાં વસ્ત્રો આઘાપાછા થાય.. અંગોપાંગના અંગમરોડ એવા થાય કે નકરી વાસનાનું જ પ્રદર્શન થયા વિના ન રહે. આજના ભોગવિલાસ પ્રચુર કાળમાં, કે જ્યારે મોટા ભાગના પુરુષોની નજર વાસના જ શોધતી ફરતી હોય છે, ત્યારે આવાં દૃશ્યો પુરુષોની શી હાલત કરે ? વીતરાગપ્રભુની રથયાત્રામાં કંઈક પણ આત્મહિતની ઇચ્છાથી આવેલા પુરુષોને પણ વાસનામાં તણાઈ જવાનું થાય તો એમાં નિમિત્ત બનનાર સ્ત્રીઓ પાપથી કેમ ન લેપાય ? માટે આ નિષેધ હોય છે. વળી, આપણા જૈનકુલની બહેનોના રૂપ-શરીરના ઘાટ - વસ્ત્રો - નૃત્યકલા... વગેરે સામાન્યથી અન્ય સ્ત્રીઓ કરતાં વધુ આકર્ષક હોવાના જ. એટલે રથયાત્રા વગેરે વખતે રસ્તા પર રહેલા અર્જન પુરુષો તો વધારે પાગલ બને એવી પૂર્ણ શક્યતા.. અસ્તુ...
પ્રસ્તુતમાં આવીએ.. આપણાં કર્મો પર સામાન્યથી દ્રવ્યક્ષેત્ર-કાળ-ભાવ અને ભવની અસર હોય છે. એટલે હિંસ્યજીવનાં કર્મો ઘણીવાર એવા હોય છે કે પ્રહાર થતું શસ્ત્ર વગેરે રૂપ દ્રવ્યાદિ મળે તો જ ઉદયમાં આવીને મોત કરાવે, અને એવા દ્રવ્યાદિ ન મળે તો સુષુપ્ત રહીને મોત આવવા દેતું નથી. જયારે કર્મ જ એવું પાવરફુલ હોય કે મોત કરાવીને જ રહે, ત્યારે પણ શિકારી વગેરે હિંસકજીવે મારવાનો જે સંક્લિષ્ટ વિચાર કર્યો હોય છે ને તદનુરૂપ પ્રવૃત્તિ કરી હોય છે, એના કારણે એ શિકારી વગેરેને હિંસા લાગે જ છે. ક્યારેક હિંસ્યજીવનું પુણ્ય એટલું પાવરધું હોય છે કે શિકારીશત્રુ વગેરે ગમે એટલા ધમપછાડા કરે તો પણ એ પુણ્ય એ જીવનું રક્ષણ કરીને જ રહે છે. આવા સમયે જીવની હિંસા થઈ ન હોવા
