________________
१६
मूलशुद्धिप्रकरणम्-द्वितीयो भागः
भणिओ य तीए एसो तहा तहा पेसलेहिं वयणेहिं । जह पियइ चंदहासं नाम सुरं खीरसंकासं ॥८७॥ लोयाणं पच्चक्खं तीए वि य साहियं तयं सव्वं । नियभगिणीए तीय वि सिट्ठमसेसं सिरिययस्स ॥८८॥ सो, वि य वररुइभट्टो, पविसरइ पुणो वि नंदरायस्स । अत्थाणे गोरव्वो य दीस सव्वलोएण ॥ ८९ ॥
अह अण्णया नरिंदो सुमरंतो मंतिणो गुणगणोहं । जंप 'पुत्त ! कहं ते पिया विणा कारणेण मओ ? ॥९०॥
अम्हाण आसि भत्तो असेसविण्णाणबुद्धिसंजुत्तो । एक्कus च्चिय विगओ अम्हं कम्माणुभावेण ॥९१॥
तो सोयं तं दद्धुं रायं पत्थावजाणओ सिरिओं । 'किं कुणिमो देव ? कयं सव्वमिणं मत्तवालेण ॥ ९२ ॥ एएणं वररुइणा' तं सोउं जंपए नरवरिंदो । 'किं सच्वं पियइ इमो ?' 'कल्लं दंसेमि' सो भइ ॥९३॥ बीयम्म दिणे तो सिरियएण सिक्खाविओ निओ पुरिसो । 'सव्वाण वि एक्वेक्कं वरपरमं देहि आउं ॥ ९४॥
एयस्स पुणो डोड्डुस्स देहिं मयणहलभावियं पउमं । पुज्जंति जेण अम्हं मणोरहा अज्ज संपूण्णा' ॥९५॥ तेण वि य तयं सव्वं, अणुट्ठियं मंतिवयणमवियारं । रायाईहिं य पउमाई ताई ठवियाई नासग्गे ॥९६॥ वररुणा वि हु पउमं जा धरियं नासियाइ अग्गम्मि । ता भिंगारमुहेण व नीसरिया चंदहाससुरा ॥९७॥ तं दट्टं लोगेणं सव्वेण वि खिंसिओ इमो तत्तो । पायच्छित्तस्सऽट्ठा उवट्ठिओ चाउवेज्जस्स ॥९८॥
तेण वि य ' तत्ततउयं तंबं पियसु त्ति तुज्झ पच्छित्तं । सो वियतं काऊणं पंचत्तं पाविओ सहसा ॥ ९९ ॥
१. ला. 'पए च्चिय ॥ २. अत्र 'भाइ' इत्यध्याहार्यम् ॥
