________________
२५०
सविवरण मूलशुद्धि प्रकरण चतुर्थ स्थानके
सुक्कंबरा य समणा निरंबरा, मज्झ धाउरत्ताई । होंतु इमे वत्थाई अरिहो मि कसायकलुसमई ।।३०५।। वजेतऽवजभीरू बहुजीवसमाउलं जलारंभं । होउ मम परिमिएणं जलेण पहाणं च पियणं च ।।३०६ ।। एवं सो रुइगमई नियगमइविगप्पियं इमं लिंगं । तद्धिय-हेउसुजुत्तं पारीवजं पवत्तेइ ।।३०७।। अह तं पागडरूवं दटुं पुच्छेज बहुजणो धम्मं । कहई जईण तो सो वियालणे तस्स परिकहणा ।।३०८।। धम्मकहाअक्खित्ते उवट्ठिए देइ सामिणो सीसे । गामा-ऽऽगर-नगराइं, विहरई सो सामिणा सद्धिं ।।३०९।।
__ (आ० नि० गा० ३५३-३६१) अह अण्णया कयाई विहरंतो उसभसामितित्थयरो । गामा-ऽऽगर-नगरेसुं विणीयनयरिंसमणुपत्तो।१६। तो भरहचक्कवट्टी जिणिंदपयकमलवंदणनिमित्तं । नीसरिओ भत्तीए पियरं नमिऊण उवविठ्ठो ॥१७॥ भयवं पि कहइ धम्म, कहंतरं जाणिऊण भरहो वि । पुच्छइ 'किमित्तियाए परिसाए मज्झयारम्मि ॥१८॥
होही को वि जिणिंदो इह चेव य भारहम्मि वासम्मि ?' ।
दावेइ तयं मिरियं भयवं जह ‘एस तित्थयरो॥१९॥ देविंदवंद-असुरिंदवंदिओ सत्तरयणिपरिमाणो । होही अपच्छिमो इह भरहे सिरिवीरनामो त्ति ।।२०।। पढमो य दसाराणं, मूयविदेहाइ तह य वरचक्की' । तं सोउं भरहवई भत्तीए वंदई मिरियं ।।२१।। तिपयाहिणं विहेउं रोमंचंचियतणू तओ थुणइ । 'लाभा हु ते सुलद्धा, धण्णो कयपुण्णओ तं सि ।।२२।। जंताएण वि कहिओ चरिमो तित्थंकरो इहं तह य । पढमो य वासुदेवो, मूयविदेहाएँ चक्की य ।।२३।। न वि ते पारीवजं वंदामि अहं इमं च ते जम्मं । जं होहिसि तित्थयरो अपच्छिमो तेण वंदामि' ।।२४।। इय थोऊणंभरहो पियरं आपुच्छिऊण नयरीए । पविसरइ-सपरिवारो, मिरिई वि हुतं गिरं सोच्चा ।।२५। मल्लो व्व रंगमज्झे तिवई अप्फोडिऊण तिक्खुत्तो । गव्वाऽऽवूरियदेहो अह जंपइ एरिसं वयणं ।।२६।। 'अहयं च दसाराणं, पिया य मे चक्कवट्टिवंसस्स । अज्जो तित्थयराणं अहो! कुलं उत्तम मज्झ ।।२७।। जइ वासुदेव पढमो, मूयविदेहाइ चक्कवट्टित्तं । चरिमो तित्थयराणं अहो ! कुलं एत्तियं मज्झ' ।।२८।।
१. सं० वा० सु० परिणएणं ॥ २. ला० सुगु (गु) तं ॥ ३. ला० कहयइ ज ॥ ४. सं० वा सु० इ निच्चं सो सा ।। ५. सं० वा० सु० दाएइ तयं मिरई। ६. ला० °दए मिरई। ७. सं० वा० सु० णं, होउ अल(लं) एत्तियं ।।