________________
सम्प्रतिनृपाख्यानकम्
अहयं तु पुण अधन्नो कयसणगासप्पमाणमित्तं पि । न य उवलभामि कत्थ वि बहुविहललिं कुणंतो वि ॥१३॥ विं कहंचि को विहु अणिसं दीणाइँ जंपमाणस्स । वियरइ कयसंणगासं तह वि हु अक्कोसए अहियं॥१४॥
जइ
ता एच्चिय मुणिणो आहाराओ जहिच्छलद्धाओ । मग्गामि किंचिमेत्तं करुणाए दिंति जइ कह वि ॥ १५ ॥
१३१
1
तओ एवं चिंतिऊण मग्गिया भत्तं तेण ते साहुणो । साहूहिं भणियं 'भद्द ! न एयस्स अम्हे सामिणो जाव गुरूणि अणुण्णायं, ता गुरू चेव इत्थत्थे जाणंति' । तओ सो साहूणं पिट्ठओ गओ जव दिट्ठा अजहत्थिसूरिणो, मग्गिया य । साहूहि वि कहियं जहा 'अम्हे वि मग्गिया आस' । तओ गुरूहिं दिण्णसुयणाणोवओगेहिं 'पवयणाहारो भविस्सइ' त्ति णाऊण भणिओ 'जइ पव्वयाहि तो देमो ते जहिच्छियमाहारं ' । ' एवं होउ' त्ति तेण पडिवण्णे दिक्खिओ | अव्वत्तसामाइयं च दाऊण भुंजाविओ जहिच्छं । तओ सिणिद्धाहारभोयणाओ जाया विसूइया । परिक्खीणत्तणओ य आउ समुप्पन्नमहावेयणासंघट्टो मरेऊण अव्वत्तसामाइयप्पभावओ उप्पण्णो अंधयकुणालकुमारस्स उत्तो । को सो कुणालो ?, कहं वा अंधओ जाओ ? एयं साहेज्जइ
अत्थि इहेव जंबुद्दीवे दीवे भारहे वासे गोल्लविसए सयलरम्मयागुणगणणिहाणं चणयामो णाम गाम । तत्थ रिजुवेय-जजुवेय- सामवेया - ऽथव्वणवेयजाणगो सिक्खा -वायरण-कप्प-च्छंदनिरुत्त-जोइसविऊ मीमंसावबोहगा णायवित्थरवियाणगो पुराणवक्खाणणिउणो धम्मसत्थवियारचउरो चणी णाम माहणो । सो य महासावगो । तस्स य घरे वसहीए ठिया सुयसागराहिहाणा सूरिणो
I
।
अन्नया य तस्स माहणस्स भारिया सावित्ती णाम पसूया उग्गयांहिं दाढाहिं दारयं । तस्स य णिव्वत्तबारसाहस्स कयं णामं चाणक्को त्ति । पौडिय सूरीण पाएसु कहिओ दाढा आयरिएहिं भणियं 'राया भविस्सई' त्ति । माहणेण य घरंगएण चिंतियं 'हा कटुं ! कहं मम वि पुत्तो होऊण अणेगाणत्थसत्थणिबंधणं महारंभाइपावट्ठाणकारणं रज्जं करेस्सई ?, ता तहा करे न करेइ एस रज्जं' ति । घट्ठाओ सिल्लगेण - दाढाओ । तओ पुणो वि साहियं गुरूणं जहा 'घट्ठाओ म दारयस्स दाढाओ' । गुरूहिं भणियं “ दुहु विहियं, जओ
जं जेण पावियव्वं सुहं व असुहं व जीवलोगम्मि । अण्णभवकम्मजणियं तं को हु पणासिउं तरइ ? । १६ ।
१. ला०वि हु य कहवि को ॥ २. सं० वा० सु० दिण्णं सुयणाणोवओगपुव्वयं 'पव' ॥ ३. ला० 'साविबो' ॥ ४. ला० पाडिओ य सू° ॥ ५. ला० 'ओ यदा ॥ ६. सं० वा० सु० 'इत्ति, ता ॥. ७. सं० वा० सु० पसाहियं गुरूणं 'घट्टा' ॥