________________
पृथ्वीसार-कीर्तिदेवकथानकम् ता मा कुणसु विसायं सुंदर ! एसा अणिच्चया सरिसा। हु मच्चुदाढलीढं इंदो वि पहू णियत्तेउं ।१९।
किंचसंपत्थियाण परलोगमेगसत्थेण सत्थियाणं व । जइ णाम कोइ पुरओं वच्चइ तो किंथ सोएण? ॥२०॥ कीरइयणाम सोगोमओ यजइतेण वल्लहो एइ । मरमाणो यधरिज्जइ, अहण, तओ किंथसोगेण?।२१। इय उज्झिऊण सोगं सुंदर ! धम्मम्मि उज्जमं कुणसु । जेण इमं दुहपउरं लंघसि संसारकंतारं ॥२२॥ संपेसिओ य अहयं सुगहियणामेण धम्मघोसेण । तुह वयदाणणिमित्तं केवलणाणेण णाऊणा२३। तामाकुणसुविलंब,गेण्हसुमुणिसेवियं इमं दिक्खं ।सयलदुहाचलचयचूरणम्मिबलसूयणऽत्थं व॥२४।
इमं च सोऊण संजायचरणपरिणामेण मोयावेऊण जणणि-जणए गहिया तस्स अंतिए दिक्खा। गओ य तेण सह गुरुसमीवे । गहिया य तेण सिक्खा । जाओ य गीयत्थो । णिवेसिओ य गुरुणा णिययपए । सुक्कज्झाणाणलेण य डहेऊण घणघायकम्मेंधणं उप्पाडियं केवलणाणं । विहरंतो य पत्तो इत्थ सो यअहयं ति। ते य दो वि वीरचंद-सूरचंदा वंतरेहिंतो चइऊणोप्पण इत्थेव सिरिउरणयरे ।
जाव इत्तियं जंपइ भगवं ताव मुच्छावसेण दो वि कुमारया पडिया धरणिवढे । तओ सित्ता चंदणजलेण, वीइया वत्थंचलाइणा, खणंतरेण य जाया सत्था । पुच्छिया य राइणा वेच्छा ! किमेयं ?' ति । कुमारएहिं भणियं 'ताय ! अइदुरंतं महामोहविलसियं, जओ अम्हाण पडिबोहणत्थं अम्ह चेव संतियं भगवया इमं चरियमाइक्खियं, पच्चक्खीभूयं च सव्वमम्हाणं जाइस्सरणाओ ।
अहह परलोयचिंतियदुक्कडकम्मस्स इत्तिओ जाओ। विरसो अम्ह विवागो चिंतितो वि दुव्विसहो ।२५। अहवा अम्ह सरिच्छो पाविट्ठो एत्थ णत्थि को वि जिओ । सव्वण्णुणो वि वयणे जेहिँ विगिच्छा कया एवं' ॥२६।। अह भणइ कित्तिदेवो 'महमोहविमोहिएण ताय ! मए ।
विदुगुंछाए अप्पा कह खेत्तो दुक्खमज्झम्मि? ।।२७।। णिस्संग-णिम्ममाणं णिरहंकाराण गुणसमिद्धाणं । विदुगुंछाए अहवा कित्तियमैयं फलं ताय! ? ।।२८॥ जम्हा विदुगुंछाए बहुविहदुक्खाणि घोररूवाणि । अणुहवमाणा जीवा भमंति संसारकंतारे ।।२९।।
१. ला० नहि ॥ २. ला० दहिऊण घणघाइकम्मिंध ॥ ३. ला० अहं ति ॥ ४. ला० चविऊ ।। ५. ला० वच्छ ! ॥ ६. ला० हूयं ॥ ७. ला० परिचिंतियस्स वि, दुक्क ॥ ८. ला० 'टो नत्थि एत्थ ॥ ९. ला० दुहसमुद्दम्मि || १०. सं० वा० सु० 'मेत्तं ॥