________________
१६३
येद् अभ्यन्तरपापप्रतिषेवणे तु प्रतिगुणस्थानं महानेव भेदो दृश्यत इति केवलिनि तदत्यन्ताभावसिद्धिरनाबाधैवेति ॥ ५० ॥
वे वीतरागपदेनोपशान्तमोहोऽपि वृत्तिकृता कथं न गृहीतः ? तस्याप्यप्रतिषेवित्वाद्-इत्याशङ्कायामाह -
'परिणयवयणमिणं, जं एमो होइ खीणमोहंमि । समसेढी पुरा, एमो परिषिणि हवे ॥ ५१ ॥
'परिणिधिवयणमिणं 'ति । परिनिष्ठितवचनं सम्पूर्णफलवचनमेतद्, यदेषोऽकरणनियमः क्षीणमोहे भवतीति । उपशमश्रेण्यां त्वयमकरण नियमः परिनिष्ठितो न भवेत् तस्याः प्रतिपातस्य नियमात्, तत्राकरणनियमवैशिष्ट्या सिद्धेः, परिनिष्ठित विशिष्टाकरणनियमाधिकारादेव क्षीणमोहादिर्वीतरागो वृत्तिकृता विवक्षित इति न कोऽपि दोष इति भावः । परिनिष्ठिताप्रतिषेवित्वफलभागित्वादेव च क्षीणमोहस्य कषाय कुशीलादेर्विशेषोऽप्रतिषेवित्वं वा भगवतोऽभिधीयमानमपकृष्यमाणसकलपापाभावोपलक्षणमिति स्मर्त्तव्यम् ॥ ५१ ॥
वीतरागो गर्हणीयं पापं न करोतीति वचनाद् गर्हणीयपापाभावः श्रीणमोहस्य सिद्ध्यति, गर्हणीयं च पापं द्रव्याश्रव एव तस्य गपरायणजनस्य प्रत्यक्षत्वादिति द्रव्याश्रवाभावस्तत्र सिद्ध एव, अत एव क्षोणमोहस्य कदाचिदनाभोगमात्रजन्यसम्भावनारूडाश्रवच्छायारूप दोषसम्भवेऽपि न क्षतिः, तस्याध्यवसायरूपस्य छद्मस्थज्ञानगोचरत्वेनागर्ह गीयत्वाद्, गर्हणीयद्रव्याश्रवाभावादेव तत्र वीतरागत्वाहाने : - इत्याशङ्कायामाह - 'व्वासवस्स विगमो गरहा विसयस्स जइ तहि हो । ता जावगयं पावं पडवन्नं प्रत्थम्रो हो३ ॥ ५२ ॥
सर्वविरति गुणस्थाने विशिष्टतरश्चायं भवति ॥ १ ॥
यत्स प्रधानतर आशयभेदश्च तत एषः । इत एव श्रेण्यां ज्ञेयः सर्वत्राप्येष ॥ २ ॥ इतश्च वीतरागो न किंचिदपि करोति गर्हणीयं तु । ततस्तद्गतिक्षपणादिकल्प एव विज्ञेयः ॥ १ परिनिष्ठितवचनमिदं यदेषो भवति झीण मोहे | उपशमश्रेण्यां पुनः - एष परिनिष्ठितो न भवेद् ॥ २ द्रव्यास्त्रत्रस्य विगमो गर्हाविषयस्य यदि तभेदः । art भावगत पाप प्रतिपन्नमर्थतो भवति ॥ ५२ ॥
