________________
इति । " इत्तो अ वीयरागो ण किंचि वि करेइ गरहणिज्जं तु । ” - इत्यनेन तदत्यन्ता. भाव एव वीतरागस्य प्रतिपाद्यते, न तु द्रव्यहिंसाभावोऽपीति प्रतिपत्तव्यम् ॥४९॥ एतदेव स्फुटीकुर्वन्नाह -
'प्रकरणणियमावेक्खं एवं नणिति प्रपमिसेवाए । इत्तो जिणाण सिद्धी न दववहस्स परिसेहो ॥५॥
'अकरणणियमावेक्खं ' ति । ' एतद्वीतरागो न किञ्चिद् गर्हणीयं करोति' इत्यकरणनियमापेक्षं भणितमुपदेशपदे, तंत्र तस्यैवाधिकाराद्, अकरणनियमश्च पापशरीरकार्श्यहेतुराजयक्ष्मरोगस्थानीयः क्षयोपशम विशेषः, स च ग्रन्थिभेदादारभ्य क्षीणमोहं प्रवर्द्धते, यथा यथा च तत्प्रवृद्धिस्तथा तथा पापमवृत्त्यपकर्ष इति arrate मोक्षरूपस्याकरण नियम स्यात्यन्तोत्कर्षस्य सिद्धौ पापप्रवृत्तेरत्यन्तापकर्ष इति तत्र पापप्रवृत्त्यत्यन्ताभावः सिद्धयतीति सूत्रसन्दर्भेणैव तत्र स्फुटं प्रतीयते । तथाहि
२
" पावे अकरणणियमो पायें परतन्निवित्तिकरणाओ । ओ य गंटिओ भुज्जो तयकरणरूवो उ ॥ १ ॥”
कियदन्तरे च
44.3
देसविरइगुणठाणे अकरणणियमस्स एव सन्भावो । सव्व विरइगुणठाणे विसिद्वतरओ इमो होइ ॥ १ ॥ जं सो पहाणतरओ आसयभेओ तओ एसो ॥ तो चि सेढीए ओ सव्वत्थवि एसो ॥ २ ॥
तो अवीयरागो ण किंचि वि करेइ गरहणिज्जं तु । ता तग्गखवणाइकप्पमो एस विष्णेओ ॥ ३ ॥ " त्ति
तथा चेतो वचनादप्रतिषेवाया जिनानां सिद्धिः प्रतिषेवारूपपापस्यैवामवृत्तेः पूर्वगुणस्थानेष्वपकर्षतारतम्याजिनानां तदत्यन्तापकर्षसम्भवाद् नतु द्रव्यवधस्य प्रतिषेधः, तस्यापकर्षतारतम्यादर्शनाद्; नहि सम्यग्दृष्टिदेशविरत्यादियोगाज्जायमानायां द्रव्यहिंसायामपकर्षभेदो दृश्यते, येन जिनेषु तदत्यन्ताभावः सि
१ अकरणनियमापेक्षमेतद् भणितमिति अप्रतिषेवायाः । इतो जिनानां सिद्धिर्नतु द्रव्यवधस्य प्रतिषेधः ॥ ५० ॥ २ पापे अकरणनियमः प्रायः परतनिवृत्तिकरणात् । शेयश्च ग्रन्थिभेदो भूयस्तद्करणरूपस्तु ॥
३ देशविरतिगुणस्थाने अकरणनियमस्य एव सद्भावः ।
