________________
૧૯
યોગસાર પ્રકરણ/પ્રથમ પ્રસ્તાવ/બ્લોક-૧૫-૧૬ થાય છે ત્યારે તેઓ અસંગભાવદશાને પામે છે. અસંગભાવદશાને પામેલા એવા તેઓનો આત્મા ધ્યાન દ્વારા પરમાત્મા સાથે ઐક્યભાવને પામે છે. અને ધ્યાન દ્વારા પરમાત્મા સાથે ઐક્યભાવને પામેલા એવા તે જીવો ક્રમે કરીને મોહરૂપી કર્મમલનો સંપૂર્ણ નાશ કરીને તેવા જ થાય છે=જેવા અનંતવીર્યાદિ ગુણવાળા અતિવિમલ તે પરમાત્મા છે.
આનાથી એ ફલિત થાય છે કે પરમાત્માને પરમાત્મા સ્વરૂપે જાણીને ઉપયોગ દ્વારા સદા તે સ્વરૂપમાં તન્મય થનારા જીવો અલ્પકાળમાં મોહનીય અને ઘાતકર્મોનો નાશ કરીને વીતરાગ સર્વજ્ઞ સ્વરૂપ બને છે અને અંતે કર્મબંધના કારણ એવા મિથ્યાત્વ-અવિરતિ-પ્રમાદ-કષાય-યોગ એમ પાંચ કારણનો અનુક્રમે ચોથા, છઠ્ઠા, સાતમા, બારમા અને ચૌદમા ગુણસ્થાનકે અભાવ કરીને શૈલેશીઅવસ્થાને પામે છે જેના ફલરૂપે તે મહાત્માઓ પરમાત્મા જેવા જ સંપૂર્ણ શુદ્ધ બને છે. II૧પણા અવતરણિકા :
પૂર્વશ્લોકમાં કહ્યું કે પરમાત્માની સાથે એકતાને પામેલા તેઓ પરમાત્મા તુલ્ય થાય છે. હવે, સંસારી જીવો અને મુક્તઆત્માઓ પરસ્પર કેવા છે તે બતાવવા અર્થે કહે છે – શ્લોક :
आत्मानो देहिनो भिन्नाः कर्मपंककलंकिताः ।
अदेहः कर्मनिर्मुक्तः परमात्मा न भिद्यते ।।१६।। શ્લોકાર્થ :
કર્મરૂપી કાદવથી કલંકિત દેહધારી એવા આત્માઓ ભિન્ન છે=પરસ્પર ભિન્ન ભિન્ન સ્વરૂપવાળા છે. અદેહી, કર્મથી મુક્ત પરમાત્મા ભેદને પામતા નથી=પરસ્પર ભેદને પામતા નથી. II૧૬માં ભાવાર્થ :સંસારવર્તી જીવો કર્મરૂપી કાદવથી કલંકિત છે અને દેહધારી છે તેવા
