________________
८५६
हीरसौभाग्यम्
[ सर्ग १७ : श्लो० १६०-१६१
શ્લેાકા
જાણે આચાર્ય દેવનુ મુખ જોવા માટે આવ્યે ન હોય તેમ ચન્દ્રના ઉદય થયા. અને સ્વગમાં જતા આચાય દેવના માગમાં જાણે દેવાએ પુષ્પોના સમૂહ પાથર્યાં ન હાય ! તેવા દેદીપ્યમાન તારા ઝગઝગાટ કરતા હતા. ।। ૧૫૯ ॥
महेभ्यवत्संनिधिशालमानानाकार्य कार्यज्ञतयानगारान् । तदहिकामुष्मिक सर्वशर्मनिर्माणदक्षाः प्रवितीर्य शिक्षाः ॥ १६० ॥
पवंविधे व्यतिकरे सति । किं कृत्वा । कार्ये जातावसरे कृत्याकृत्य विधि जानातीति कार्यज्ञस्तस्य भाषस्तया शिक्षाप्रदानादिषु निपुणत्वेन संनिधौ समीपे शालमानान् शोभमानान् । किंवत् । महेभ्यवत् यथा महाव्यवहारिणः सद्भिर्विद्यमानै रत्नादिभिः शोभमानैव निधिभिर्निधानैः शालन्ते राजन्ते तान् तादृशाननगारान् निजपारिपार्श्वकान्मुनीनाकार्याय पुनस्तेषामाकारितयतीनामैहिकानीह लोक संबन्धीनि आमुष्मिकाणि परलोकसंबन्धीनि सर्वाणि समस्तानि शर्माणि सुखानि तेषां निर्माण करणे दक्षाः कुशलाः शिक्षा अनुशास्तीः प्रवितीर्य दवा |
શ્લાકા
તે અવસરે કૃત્યાકૃત્યના જાણકામ શ્રેષ્ઠિની જેમ આચાય દેવે સમીપવતી' સાધુઓને એલાવીને ઈહલેાક અને પરલેાકના સવ મુખાને આપનારી હિતશિક્ષા આપી. ॥ ૧૬૦ ।।
अहो युवाभ्यां विजयादिसेनवतिक्षितीन्द्रान्प्रति वाच्यमेतत् । युष्माकमङ्केऽस्ति गणोऽखिलोऽपि स शासनीयः शिशुवत्स्वकीयः ॥ १६१ ॥
अहो इति संबोधने । विमलहर्षसोमवाचकौ युवाभ्यां संभूय विजय इति पदमादौ यस्य तादृशः सन् पताबता विजयसेननाम्नः व्रतिक्षितीन्द्रान साधुवसुधाधिपान प्रति पत दुष्यमान वाच्य कथनीयम् । तदेवोच्यते - अखिलोऽपि समस्तोऽपि गणस्तपागच्छ युsars' श्रीमतामङ्के उत्सङ्गेऽस्ति वर्तते । स तपागच्छश्रमणगणः शासनीयः सम्यक पालनीयः । किंवत् । शिशुवत् । यथा स्वकीयेा बालः पाल्यते । गणः किंभूतः । स्वकीयो गुरुपरम्परया आगतः । आत्मीयः अथ श्रीमदीयः ॥
