________________
stratभाग्यम् [ सर्ग १६ श्लो० १०३-१०४
ચન્દ્રને જોવાથી ઉલ્ટસિત બનેલા આનદરૂપી સમુદ્રના ચિત્રવિચિત્ર તરંગો ન होय ! ॥ १०२ ॥
७४०
जय त्रिदशशेखरामिषित पुष्पमालागलन्मरन्दकणमण्डलीस्त्रपितपादपद्मद्वय । जयामृतनितम्बिनी हृदयतारहारो जगत्रयीजनसमीहितं त्रिदशसालवत्पूरयन् ॥ १०३ ॥
हे जिन, स्वं जय विजयस्व सवेत्किर्षेण प्रवर्तस्व । हे त्रिदशा देवास्तेषां शेखरा अवतंसाः । 'आपीडशेखरोत्तंसावतंसा शिरसः खजि' इति हैभ्याम् । तेषामुन्मिषितानि विकसितानि यानि पुष्पानि कुसुमानि तेषां माला माल्यानि श्रेणयो वा ताभ्यो गलन्तो निष्पतन्तो ये मरन्दाः पुष्परसाः तेषां कणा बिन्दवस्तेषां मण्डलीभिः स्नपित प्रक्षालित धौतं पादौ चरणावेव पद्मौ कमलौ तयोर्द्वय युगलं यस्य स तस्य संबोधनम् । पुनः हे जिन, त्वं जय । त्वं किंभूतः । अमृत महानन्दस्तदेव नितम्बिनी दुर्बरारोहा महिला तस्या हृदये स्तनान्तरे उज्ज्वलः । अथ वा ताराणां निर्मल मौक्तिकानां हारो मुक्तावली । हारोपम इत्यर्थः । 'तारो निर्मूलमौक्तिके' इत्यनेकार्थे । हे पूरयन संपूर्णीकुर्वन् हे विश्राणयन् । संबोधने 'शत्रानशौ' इति प्रक्रियासूत्रेण संबोधने शतृप्रत्ययः । तथा च ' गतिस्तयोरेष जनस्तमर्दयन्' इति नैषधे संबोधनं पदं वृत्त व्याख्यातमस्ति । किंभूतः । जगतां विश्वेषां atri स्वर्ग पातालभूमीनां जनानामेतावता सुरासुरदानवमानवानां समीहितं मनसामभि लषितम् । किंवत् । त्रिदशसालवद्यथा कल्पद्रुमः सर्वेषां समीहित पूरयति ॥
Àાકા
ઢવાના મુગટામાં રહેલી પુષ્પમાલાએમાંથી અવતા રસસમૂહથી જેમનાં ચરણકમલે અભિષેક કરાયે છે, તેવા હૈ ભગવત, આપ જયવ'તા વર્તે. મુક્તિર્સ્ત્રીના દેદીપ્યમાન હાર સમાન, તેમજ ત્રણે જગતનાં ઇચ્છતને પૂરવામાં કલ્પવૃક્ષ સમાન એવા હું ભગવંત, આપ જયવંતા વાં. ॥ ૧૦૩ ॥
जयोल्लसित केवलामलतमात्मदर्शोदरानुबिम्बितजगत्रयाखिलपदार्थसार्थ प्रभो ।
जय त्रिभुवनाम्दुतातिशयपद्मिनी सद्मना विद्रवनवीरुधा विटपिवत्समालिङ्गित ।। १०४ ॥
