________________
४००
हीरसौभाग्यम् [ सर्ग १३ श्लो ० १२७-१२९
શ્લેાકાઈ
આ પ્રમાણે શેખને સમુદ્ર જેવા ગંભીર ધ્વનિથી કહીને મૌન ધારણ કરીને જેમ સૂર્ય વિજળીની સાથે વાદળામાં જાય, તેમ અકબર બાદશાહ પેાતાની પત્નીની સાથે
भडेसमां गये. ॥ १२७ ॥
aarataria शेखशी वाणीं समाकर्ण्य हमाउंसूनोः ।
निरीय तस्याः सदसो बभाज भुवं व्रतीन्द्रेण विभूष्यमाणाम् ॥ १२८ ॥
शेखेषु सकलतुरुष्कगुरुषु शक्रः इन्द्रः साहिः । मान्यत्वादिन्द्रत्वम् । तस्याः सदसोshear सभाया निरीय बहिर्निर्गत्य व्रतीन्द्रेण सूरिणां विभूष्यमाणामक्रियमाणां भुव भूमभागं बभाज | रिसमीपे समीयिवानित्यर्थः । किं कृत्वा । हमाउंनेार्हमाउं नामा पातिसाहिस्तस्य सुनेाः पुत्रस्याकब्बरसाहेर्वाणीं समाकर्ण्य सम्यक् सादरं श्रुत्वा । उत्प्रेक्ष्यते - गभीरधीरत्वात् घनात् नभस्य सजलजलधरात्सकाशात् अधीतां पठितामिव ॥
Àાકા
જાણે મેઘ પાસેથી ગ’ભીરતા પ્રાપ્ત ( શીખેલી ) ન હોય ! એવી અકબર બાદશાહની ગંભીર વાણી સાંભળીને રાજસભામાંથી નીકળીને શેખાના ગુરુ ફૈજીએ આચાય દેવથી અલકૃત એવી ભૂમિના આશ્રય કર્યાં. ।। ૧૨૮ ।
भक्त्या नताङ्गो बहुमन्यमानः स्वमन्दिरं सूरिपुरंदरं सः । निगीषति स्माखिलशेखपूषा नाशंसते निर्जरशाखिनं कः ।। १२९ ॥
अखिलेषु शेखेषु म्लेच्छजातिमान्येषु तज्जातीयेषु वा पूषा महत्त्वाद्दीप्यमानत्वाद्भास्करः अबल फैज शेखः स्ररिपुरंदरं हीरविजयसूरीन्द्रं स्वमन्दिरं निजनिवाससदन निनीषति स्म नेतुमिच्छति स्म । किंभूतः । भक्त्या दर्शनादुद्धृतपरमप्रीत्या कृत्वा नताङ्ग प्रणमनेन नम्रीकृततनुः ! पुनः किं कुर्वाणः । बहुमन्यमानः बहुबहुमान ददानः । युक्तोऽयमर्थः । निर्जरशाखिनं कल्पपादप को नाशंसते समीहते । अपि तु सर्वोऽपि इच्छेत् । 'शंस इच्छायाम्' । उभयपदी । 'आशंसते धनायति समीहते तद्वदाशास्ते' इति क्रियाकलापे ॥
