________________
શ્રી. ૭
૧૨૯ ગયબી નગારાં વાજી, શુભ મુહુર્ત યોગ; શબ્દ વેદ ગુરૂ તવ દીયે, શબ્દ શકુન ઉપગ. શ્રી. ૬ કૌટુંબીક, એક પૂછી, ઉદ્યમ કારણ કેણુ? તે કહે ન નિર્વાણ કરી, સીચા છાં તરૂણ.
ઢાળ ,
ચોપાઈની દેશી. તે સાંભળી કરે ગુરૂ વિચાર, એ થાશે મુનિ કુલઆધાર; સંસારીવ દીવા કાજ, જોઈત્રે પહોત્યા ગુરૂરાજ. ૧ આબુ અચલગઢ યાત્રા કરી, દેઉલ દીઠે આંખે કરી. સુંદર સીહી વીર વાવ, વર્ધમાન જિન બંભણ વાડી. ૨ વીર જિર્ણદ નાણે નાદીયે, જીવિત સ્વામી પ્રભુ વાંદીયે, અજારી દેવી મૃતદાય, વીરભુવન પ્રણમે ચિત્ત લાય. ૩ આદ્રકુમારની ચિરી જીહાં, વસંતપુરે ગુરૂ પિોહત્યા તિહાં; સાદડી રાણકપુર મનરેલી, ઘાણેરે વીજે વેવલી. લેઢાણે આદમ અરિહંત, વરમાણે શ્રી પદ્ધ ભદંત. નાંદલાઈ નાંડુલ જાય, તીરથ ભેટી પાવન થાય. ૫ ઉદપુર ડુંગરપુરવાસ, સાગવાડી ધૂલેવિ મઝાર; ઈડર વડનગરે આવીયા, વીસલનગર સહુને ભાવીયા. ઈત્યાદીક બહુ તીરથ કરી, મેટા ગુરૂ વદી સંયમી. ભદ્રક વિનય નિર્મલ ચિત્ત, જાણે સૂત્ર ભણાવે નિત. અંગ ઈગ્યાર ઉપાંગ બહાર, છેદ ખટ મૂલ આગમ અપાર. પન્ના નંદી અનુગ,...
દુહા પૂર્વકૃત કર્મોદયે, પથરી રોગ ઉત્પન્ન સનકુમાર મુણાંદને, સેલ રેગ જિમ તન્ન. ૧ મેટા ગુરૂ મન ચિંતવે, યત્ન કરતાં કેડ; એ ઐ દેવ અઢારડે, રણે લગાવી ખેડ, - ૨
યત:કવિત. સસી કી સકલંક, કાયનકું દીધી મયણાં, ૧. પહેલા-આદિનાથ. ૨ બાર- ૩ છે.
