________________
5
SE
शयेालिङसूत्र भाग - 3
अध्य. प. २ सूत्र - २८, २०
ત્યાં સાધુ એ રીતે ગુસ્સો ન કરે “પેલી વસ્તુ હોવા છતાં મને આપતો નથી.” પણ એમ વિચારે કે “પર માણસ ઈચ્છા હોય તો આપે કે ન પણ આપે.” સાધુએ ત્યાં બીજું કંઈપણ વિચારવું નહિ. જો બીજું કંઈપણ વિચારે (કે આ કંજુસ લાગે છે, સાધુ પ્રત્યે ભાવ નથી... વગેરે.) તો સર્વપદાર્થોમાં સમભાવ રૂપ સામાયિકને બાધા પહોંચે.
एतदेव विशेषेणाह
सयणासणवत्थं वा, भत्तं पाणं व संजए । अदितस्स न कुप्पिज्जा, न पच्चक्खेवि अदीसओ ॥ २८ ॥
S
આ જ વાત વિશેષથી દર્શાવે છે કે
गा.२८ साधु शयन, खासन, वस्त्र, लस्त } पान न आपनास पर गुस्सा नं ४२. स्तु ભલેને એ બધું પ્રત્યક્ષ જ દેખાતું હોય.
* *
'सयण 'त्ति सूत्रं, शयनासनवस्त्रं चेत्येकवद्भावः भक्तं पानं वा संयतोऽददतो न कुप्येत् तत्स्वामिनः, प्रत्यक्षेऽपि च दृश्यमाने शयनासनादाविति सूत्रार्थः ॥ २८ ॥
त
त
ટીકાર્થ : શયન આસનાદિ પ્રત્યક્ષ જ દૃશ્યમાન હોય તો પણ સાધુ એ નહિઆપનારા पर ओपन रे. शयनासनवस्त्रं नहीं समाहारद्वन्द्व समास थयो छे, भेटले सेवयन रेलुं छे.
जि
नो अ णं न
शा
1
न
इत्थि पुरिसं वावि, डहरं वा महलां | वंदमाणं न जाइज्जा, शा फरुसं वए ॥२९॥
स
स
ગા.૨૯ સ્ત્રી કે પુરુષ નાનો કે મોટો વંદન કરતો હોય, તેની પાસે યાચના ન કરે, ना हुईश न जोते.
ना
य
य
'इत्थि 'ति सूत्रं, स्त्रियं वा पुरुषं वापि, अपिशब्दात्तथाविधं नपुंसकं वा, 'डहरं' तरुणं 'महल्लकं वा' वृद्धं वा, वाशब्दान्मध्यमं वा, वन्दमानं सन्तं भद्रकोऽयमिति न याचेत, विपरिणामदोषात्, अन्नाद्यभावेन याचितादाने न चैनं परुषं ब्रूयात्-वृथा वन्दनमित्यादि, पाठान्तरं वा वन्दमानो न याचेत लल्लिव्याकरणेन । शेषं पूर्ववदिति सूत्रार्थः ॥२९॥
૧૧૮
