________________
૩૧૩
W
એવા પર – પદાર્થ સાથે ઉપયોગ બદ્ધસંબંધે ક્ષીરનીરની જેમ પરિણમે છે. તે સજાતીય અને સ્વરૂપ અય એવા અરિહુ તસિદ્ધ પરમાત્મામાં ઉપયાગથી પિરમશુ' તે આપણે ઉપયેાગ પણ વીતરાગ–નિવિકલ્પ-અવિનાશી એવા કેવળજ્ઞાનમાં પરિણમશે છેવટે જો કેવળજ્ઞાન ન થાય તે દેવ મનુષ્ય ગતિ અપાવે અને અહિ'ત-સિદ્ધપદના સ્વરૂપપદની પ્રાપ્તિ માટે પુરુષાર્થ કરાવી આપવા તક આપે છે,
ઉપયોગના નિયમ : કાઈ પણ પરપદા માં ઉપયેગ તન્મય થાય એટલે તે રૂપે ઉપયેાગ પરિણમે છે, તા સજાતીય અને સ્વરૂપ-અકય એવા અરિહંત-સિદ્ધપદમાં ઉપયેાગથી પરિણમવુ' તે મેાક્ષમાર્ગની અનન્યસાધના છે.
ઉપયાગ અનાદિકાળથી લક્ષણ રૂપે છે અને ઉપયાગમાંથી અશુદ્ધિ નીકળી જાય એટલે ઉપયેગ શુદ્ધ રહે છે.
અરિહ'તપદની સેવના કરવી એટલે સ્વદોષદશન કરી કરીને દોષરહિત થવા ઉદ્યમી બનવુ. અરિહં'તપદની ધમ સાધના સાથે સાથે જરૂર કરવાની છે.
આવરણ હઠે છે
(i) હું સદૃચિદાનંદ સ્વરૂપે છું. તે વિધેયાત્મક જ્ઞાન-ધ્યાન છે. (ii) જાતીય–અકય અને સ્વરૂપ-અકય એવા અરિહું ત સિદ્ધના જ્ઞાન-ધ્યાનથી આવરણા હઠે છે. ગુરુજન પરત્વે વિનય-નૈયાવચ્ચ-નમ્રતા-દીનતાથી તેમના ગુચ્ સાથે અભેદ થવાય છે-એટલે આપણા તે ગુણેાના આવિર્ભાવ થાય છે. પશ્ચાતાપથી દેષાના ભેદ (ખંડન) થાય • છે અને ગુણા નિરાવરણ બને છે.
