________________
-हो। ४६]
પરમાત્મપ્રકાશ:
२२१
श्रयति च तेन कारणेन तस्य स्तुतिर्भवति । अथवा यथा लोकव्यवहारेण बन्धनबद्धं निजशत्रु मुक्त्वा कोऽपि केनापि कारणेन तस्यैव परशब्दवाच्यस्य शत्रोरधीनो भवति तेन कारणेन स निन्दां लभते तथा शब्दच्छलेन तपोधनोऽपीति ॥ ४५ ॥
अथ१७२) अण्णु वि दोसु हवेइ तसु जो समभोउ करेइ ।
वियलु हवेविणु इक्कलउ उप्परि जगहँ चडेइ ॥ ४६ ॥ अन्यः अपि दोषः भवति तस्य यः समभावं करोति ।
विकलः भूत्वा एकाकी उपरि जगत: आरोहति ॥ ४६ ।। अण्णु वि इत्यादि । अण्णु वि न केवलं पूर्वोक्तऽन्योऽपि दोसु दोषः हवेइ भवति । तसु तस्य तपस्विनः । यः किं करोति । जो समभाउ करेइ यः कर्ता समभावं करोति । पुनरपि किं करोति । वियल हवेविणु विकलः कलरहितः शरीररहितो भूत्वा इक्कलउ एकाकी पश्यात् उप्परि जगहं चडेइ उपरितनभागे जगतो लोकस्यारोहणं करोतीती । अयमत्राभिप्रायः । यः तपस्वी रागादिविकल्परहितस्य परमोपशमरूपस्य निजशुद्धात्मनो भावनां करोति स सकलशब्दवाच्यं
થાય છે અથવા જેવી રીતે લોકવ્યવહારમાં બંધનથી બંધાયેલ નિજશત્રુને છોડીને કઈ પણ કઈ પણ કારણે પોતે જ “પર” શબ્દથી વાચ્ય એવા શત્રુને આધીન થાય છે તેથી નિદા પામે છે તેવી રીતે તપોધન પણ શબ્દના છલથી નિંદા પામે છે. ૪૫. હવે સમભાવને ઘારક મુનિની ફરી પણ નિંદા-સ્તુતિ કરે છે –
था-४९ स-पाथ:-सेट नडि पण, [ यः] ? त५२वी भडामुनि [ समभावं ] समभावने [करोति ] ४२ छ [ तस्य ] तेने मी ५५ [ दोषः । ष [ भवति] माव छ [विकलः भूत्वा ] ते वि४१-४६ २डित-शरी२ २डित-धने | एकाकी ]
तो [ जगतः उपरि ] सोना शि५२ ५२ [ आरोहति ] छ ( अर्थात् माझे लय छे. )
ભાવાર્થ –જે તપસ્વી રાગાદિ વિકલ્પ રહિત પરમ-ઉપશમરૂપ નિજશુદ્ધાત્માની ભાવના કરે છે તે “કલ' શબ્દથી વાચ્ય એવા શરીરને છોડીને કાગ્રે સ્થિત થાય
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
