________________
२९६
तदा तस्यास्तु मायाया, भवितव्यमथो ध्रुवम् । कारणं तु किमप्यत्र, सदोपादानसंज्ञकम् ॥ ९१ ॥
श्री विजयानंदाभ्युदयम् महाकाव्यम् ।।
ત્યારે તે માયાનું પણ અહીં ખરેખર હમેશાં ઉપાદાન સંજ્ઞાવાળું કંઇ પણ કારણ હોવું જોઈએ.
यदिचेच्च वदेयुस्ते, मायाया इह कारणम् ।
परा मायैव तस्याश्च तत्त्वनवस्थितं ध्रुवम् ।। ९२ ।। વળી કદાચ તેઓ કહે કે, તે માયાનું કારણ અહીં બીજી માયા જ છે; તો તેમાં ખરેખર અનવસ્થા દોષ આવ્યો.
यदि तत्कारणं ब्रह्म, मन्येरंस्ते सदैव च । तदा दोषश्च पूर्वोक्तः, स्वयमेवेह संस्थितः ॥ ९३ ॥
વળી કદાચ તેઓ હમેશાં બ્રહ્મને તે માયાનું કારણ માને, ત્યારે અહીં પૂર્વોક્ત દોષ પોતાની મેળે જ આવીને ઊભો.
एवमद्वैतमार्गस्य, स्वरूपं सर्वथा जनैः । विज्ञेयं मानसे नित्यं, न्यायान्यायविचक्षणैः ॥ ९४ ॥
એવી રીતે ન્યાય અન્યાયને જાણનારા માણસોએ હમેશાં અદ્વૈત માર્ગનું સર્વથા સ્વરૂપ (પોતાના મનમાં જાણવું.) ततो निर्गत्य संयातो, जीराग्रामं मुनीश्वरः । जिनालयप्रतिष्टांचा, कारयत्प्रमुदेह सः । ९५ ।।
ત્યાંથી નીકળીને તે મુનિરાજ જીરા નામના ગામમાં ગયા, તથા અહીં તેમણે હર્ષથી જિનમંદિરની પ્રતિષ્ઠા કરાવી.
ततो द्रुतं स संप्राप्तो, हुशियाराभिधं पुरम् । जिनधाम्नः प्रतिष्टा च तेन तत्रापि कारिता ॥ ९६ ॥
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
