________________
उ. अ.
६.
४०
गवास मणि कुंडलं पसवो दास पोरुसं । सत्र मेयं चइत्ताणं कामरूत्री भविस्ससि ॥ ५ ॥ थावरं जंगमं चैव धणं धन्नं उवखरं । पञ्च्चमाणस्स कम्मेहि नालं दुखाउ मोयणे ॥ ६ ॥ अज्जथं सध्यओ सध्वं दिस्स पाणे पिया | नहणे पाणिण पाणे भय वेराउ उवरए ॥ ७ ॥ आयाणं नरयं दिस्स नायएज्ज तणामवि । दोगुंछी अप्पणोपाएदिन्नं भुंज्जिज भोयणं ॥ ८ ॥ इहमेगेउ मन्नंति अप्पचख्खाय पावगं । आयरियं विदिशाणं सव्व दुखावि मुई ||९||
गाय, अश्व, मणि, कुंडल, पशु, दास, सेवक इत्यादि सर्व वस्तु छांडवाथी ( हे शिष्य ! अथवा हे जीव ! ) तुं स्वेच्छारूप धारी देवता थइश. (५). २स्थावर परिग्रह [घर, हाट वीगेरे] अने जंगम परिग्रह (धन, धान्य वगैरे) जीवने पोतानां कर्मनां दुःखथी मूकवाने समर्थ नथी. (६). सर्व प्रकारनां सुख दुःख सौ सौना आत्मानेज लागु पडे छे. माटे प्राणी मात्रने पोत पोतानो जीव हालो छे एम जाणीने कोइ जीवने हणवा नहि; अने तेमने भय उपजाववाथी तथा तेमना उपर वेर लेवाथी साधुए दूर रहे. [७]. अदत्तने नर्कना हेतु जाणीने साधुए अण दीधुं तृण मात्र पण लें नहि; शरीरना निभाव अर्थ काण्ड-पात्रमां [ पातरामां ] ग्रहस्थ दो सुझतो आहार जमवो. (८). आ संसारमा केटलाक (कपिलादी ज्ञानवादीओ) एम माने छे के ' हिंसादिक पाप कर्म तया विना पण पोताना मतना आचार पाळवाथीज सर्व दुःखथी मुक्त थवाय छे. (९).
१. देवताओ पोतानी मरजी मुजब रुप धारण करी शके छे, कारण तेमने वैक्रय शरीर होय छे. २. प्रो. जेकोब / ना भाषान्तरमा गाथा नथी. hara हस्त लीखीत प्रतोमां पण आ गाथा नथी. एम तेनुं कहेवुं छे. ३. सुख दुःखनो ज्ञाता - जाणनार अने वेदना आला छे. सुख दुःख आत्मामांज रहेलुं छे. शब्दार्थ एवो छे के, पोताने थतुं सुख दुःख बधी रीते सर्वने थाय छे. एपदनो संस्कृत अनुवाद एम छे के “ आत्मस्थं सर्वतः संवै. " ४. ज्ञान मार्ग उपर आ आक्षेप रुप छे.
Jain Education Inmational
For Personal and Private Use Only
www.jainelibrary.org
