________________
उ. अ.
३२
२७५
सदावाण परिग्गण उप्पायने रखखण सन्निओगे । वए विओ गेय कहं सुहं से संभोग कालय अतित्त लाभे ॥४१॥ सद्दे अतित्य परिग्गहंमि सत्तोत्रसत्तो न उबेइ तुडं । अतुट्ठि दोसेण दुही परस्स लोभाविले आययई अदत्तं ॥ ४२ ॥ तहाभिभूयरस अदत्त हारिणो सद्दे अतित्तस्स परिग्गहेय । माया मुसं वहइ लोभ दोसा तथ्यावि दुख्खा नव इसे ॥ ४३ ॥ मोसस्स पचाय पुरथ्यओय पओग कालेय दुही दुरंते । अदत्ताणि समाययंतो सदे अतितो दुहिओ अणिस्सो ॥ ४४ ॥ सद्दाणु रतस्स नररस एवं कत्तो सुहं होज्ज कयाइ किंचि । तथ्यो भोगेवि किलेस दुख्खं निव्वतई जस्स कएण दुख्खं ॥ ४५ ॥
मधुर शब्दनो रागी जीव ते वस्तु प्राप्त करवानी, तेनुं रक्षण करवानी, तेनो उपभोग करवानी, तेना नाशनी, अने तेना वि. रहनी मूर्च्छाने ली क्यांथी सुखी थाय ? ते भोगवती वखते पण तेनाथी ते तृप्त थतो नथी. [४१]. ज्यारे ते शब्दयी तृप्त थतो नथी, अने मूछने ली ते उपर तेनी आसक्ति वधतीज जाय छे त्यारे ते असंतोषना दोषथी दुःखी थायछे अने लोभथी दोरवाइने पारकानी अण दीधी [अदत्ता ] वस्तु हाथ करे छे. (४२). तृष्णाथी पराभव पामेला ते प्राणी पारकानी वस्तु ले छे छतां ए शब्द अपरिग्रहथीने संतोष थतो नथी, अने पछी लोभना दोषथी तेनामां माया अने जूठ वधे छे, एटलं छतां पण ते दुःखथी मुक्त तो नथी. [४३]. जुढं बोलवा पूर्वे अने त्यारपछी तेमज जूटुं बोलती वखते पण ते अति दुःखी थाय छे. आ प्रमाणे पारकानी वस्तु ग्रहण कर्या छतां तेना शब्दथी ते तृप्त थतो नथी परंतु दुःखी थाय छे अने एवा जीवनो कोइ रक्षक नथी. (४४). एवा शब्दमां अनुरक्त मनुष्यने कदापि काळे किंचित सुख पण कथांची संभवे ? जे वस्तु प्राप्त करवाने तेथे कष्ट वेडेडु ते वस्तुनो उपभोग करती बखले पण तेने दुःख उपजे छे. [४५ ].
Jain Educationa International
For Personal and Private Use Only
www.jainelibrary.org
