________________
६८]
[ अन्तकृद्दशा
वलिप्पइ भोगरएणं णोवलिप्पड़ मित्त-णाइ - णियग-सयण-संबंधिपरिजणेणं । एस णं देवाप्पिया! संसारभयुव्विग्गे भीए जम्मण-मरणेणं; देवाणुप्पियाणं अंतिए मुंडे भवित्ता अगाराओ अणगारियं पव्वतेइ; तं एयं णं देवाणुप्पियाणं अम्हे सीसभिक्खं दलयामो, पडिच्छंतु णं देवाणुप्पिया! सीसभिक्खं ।
तए णं अरहा अरिट्ठनेमी गयसुकुमालं कुमारं एवं वयासी - अहासुहं देवाणुप्पिया! मा पडिबंधं ! तए णं से गयसुकुमाले कुमारे अरहया अरिट्टणेमिणा एवं वुत्ते समाणे हट्ठ-तुट्ठे अरहं अरिनेमिं तिक्खुत्तो जाव णमंसित्ता उत्तर-पुरत्थिमं दिसिभागं अवक्कमइ, अवक्कमित्ता सयमेव आभरण-मल्ला-लंकारं ओमुयइ । तए णं सा गयसुकुमाल - कुमारस्स माया हंसलक्खणेणं पडसाडएणं आभरण - मल्ला-लंकार पडिच्छइ, पडिच्छित्ता हार - वारि जाव विणिम्मुयमाणी विणिम्मुयमाणी गयसुकुमालं कुमारं एवं वयासी- घडियव्वं जाया ! जइयव्वं जाया! परिक्कमियव्वं जाया! अस्सिं च णं अट्ठे, णो पमाएयव्वं ति कट्ट गयसुकुमालस्स कुमारस्स अम्मा- पियरो अरिट्ठणेमिं वंदंति नमंसंति, वंदित्ता णमंसित्ता जामेव दिसिं पाउब्भूया तामेव दिसिं पडिगया ।
तणं से गसुकुमाले कुमारे सयमेव पंचमुट्ठियं लोयं करेइ, करित्ता जेणेव अरिट्ठनेमी तेणेव उवागच्छइ, उवागच्छित्ता भगवं अरिट्ठनेमिं तिक्खुत्तो आयाहिणपयाहिणं करेइ, करित्ता जाव नमंसित्ता एवं वयासी
आलित्ते णं भंते! लोए, पलित्ते णं भंते! लोए, आलित्त पलित्ते णं भंते! लोए जराए मरणेण य । से जहाणामए केई गाहावई अगारंसि झियायमाणंसि, जे से तत्थ भंडे भवइ अप्पभारे मोल्लगुरुए, तं गहाय आयाए एगंतं अवक्कमइ एस मे नित्थारिए समाणे पच्छा पुरा य हियाए सुहाए खेमाए निस्सेयसाए आणुगामियत्ताए भविस्सइ । एवामेव देवाणुप्पिया! मज्झ वि एगे आया भंडे इट्ठे कंते पिए मणुण्णे मणामे थेज्जे वेस्सासिए संमए अणुमए बहुमए भंडकरंडगसमाणे, मा णं सीयं, मा णं उन्हं, मा णं खुहा, मा णं पिवासा, मा णं चोरा, मा णं बाला, मा णं दंसा, मा णं मसगा, मा णं वाइय-पित्तिय- सेंभिय- सन्निवाइया विविहा रोगायंका परीसहोवसग्गा फुसंतु त्ति कट्टु एस मे नित्थारिए समाणे परलोयस्स हियाए सुहाए खेमाए नीसेसाए आणुगामियत्ताए भविस्सइ । तं इच्छामि णं देवाणुप्पिया ! सयमेव पव्वावियं, सयमेव मुंडावियं, सयमेव सेहावियं, सयमेव सिक्खावियं, सयमेव आयार-गोयरं विणयवेणइयचरण-करण-जाया - मायावत्तियं धम्ममाइक्खियं ।
तए णं अरिट्ठनेमी अरहा गयसुकुमालं कुमारं सयमेव पव्वावेइ, जाव धम्ममाइक्खइ - एवं देवाप्पिया ! गंतव्वं, एवं चिट्ठियव्वं, एवं निसीयव्वं, एवं तुयट्टियव्वं, एवं भुंजियव्वं, एवं भासियव्वं, एवं उट्ठाए उट्ठाय पाणेहिं भूएहिं जीवेहिं सत्तेहिं संजमेणं संजमियव्वं, अस्सिं च णं अट्ठे णो किंचि पि पमाइयव्वं । तए णं से गयसुकुमाले कुमारे अरहओ अरिट्ठनेमिस्स इमं एयारूवं धम्मियं उवएसं सम्मं संपडिवज्जइ ], तमाणाए तहा जाव [ गच्छइ, तह चिट्ठड़, तह निसीयइ, तह तुयट्ठइ, तह भुंजइ, तह भासइ, तह उट्ठाए उट्ठाय पाणेहिं भूएहिं जीवेहिं सत्तेहिं संजमेणं संजमेइ, ] से गयसुकुमाले अणगारे ईरियासमिव [ भासासमिए एसणासमिए आयाणभंडमत्तनिक्खेवणासमिए, उच्चार- पासवण - खेल- जल्ल-सिंघाणपरिद्वावणियासमिए मणसमिए वयसमिए कायसमिए मणगुत्ते वयगुत्ते कायगुत्ते गुत्तिंदिए ] गुत्तबंभयारी, इणमेव निग्गंथं पावयणं पुरओ काउं विहर ।