Page Text
________________
आनियुक्तिः मूलसूत्र ततः सूत्रपारुषर्षामकृत्वैव स्वपित. एतत्पारुर्षाकरणमकरणं चेति । पुनरपि च तेन गच्छताऽऽचार्यः प्रच्छनीयः प्रत्यूषसि-यास्याम्यहमिति, अथ न पृच्छत्यतः 'दोच्चऽपुच्छण दोस' त्ति द्वितीयवारामपृच्छति दोषाःवक्ष्यमाणाः, के च ते ? इत्याह-'सरण' गाहद्धं, स्मरणामाचार्यस्यैव संजातं, एवंविधमन्यथा व्यवस्थित कार्यमन्यथाकथंचित्संदिष्टं, सुय'त्तिश्रुतमाचार्यर्यथातेतत्राचार्यानविद्यन्तेयन्निमित्तंचासोप्रेष्यते.तद्वाकार्य तत्र नास्ति, 'साह ति अथवा विकाने साधुः कश्चित्तस्मात्स्थानादागतस्तेन कथितं यथा स आचार्यस्तत्र नास्तीति, सन्नित्ति अथवा सञ्जी-श्रावक आयातस्तनाख्यातं. 'अंता तिअभ्यन्तरतः, कस्य?.प्रतिश्रयस्य. केनचिदल्लपितं. यथा-अस्माकमप्यविधाः साधव आसन, ते च ततो गता मृतावा, 'बहि' ति बाह्यतः प्रतिश्रयस्य श्रुतमन्यस्म कथ्यमान कनचित 'अन्नभावणंत्ति योऽसौ गन्ता सोऽन्यभावः उन्निष्क्रमितकामः, एतच्चचायतत्सङ्घाटकनारख्यातं.ततधासाध्रियतकनचिदव्याजेन।यदिपुनरसोगन्तानप्रबोधयायात्ततःमू. (४५) बोहण अप्पडिबुद्र गुरुवंदन घट्टणा अपडिबुद्ध।
निचलणिसन्नझाई टुं चिट्टे चलं पच्छ॥ वृ.अचतयतिसतितस्मिनगन्तरिबोधनंगीतार्थःकराति।।ततःसाधुरुत्थायाचार्याभ्यासमेति, गत्वा चयद्याचार्यो विबुद्धस्तताऽसा गुरवेवन्दनं करोति. अथाद्यापिस्वपितिततःसंघट्टनाचाचार्यपादयाःशिरसा घट्टना-चलनं क्रियते. अथासौ प्रतिबुद्ध एव किन्तु निश्चलो निषन्नः-उपविष्टो ध्यायतीति. ततस्तमेवंभूतं निश्रलंनिषन्नध्यायिनंदृष्ट्राकिंकर्तव्यमित्याह-चिट्टे' स्थातव्यं,तेनगुरुध्यानव्याघातेनमहाहानिसंभवात्. 'चलं पुच्छेत्ति अथ छलाऽसौ ततः प्रष्टव्यः-भगवन् ! स एषोऽहं गच्छामीति । ततश्चासावाचार्येण संदिष्टःइदमेवं त्वया कर्त्तव्यमिति व्रजति, सचेदानीं गन्तुं प्रवृत्त इत्येतदेवाहमू. (४६) अप्पाहि अणुन्नाआ स सहाओ नीइ जा पहायंति।
- उवओगं आसन्न आसन्ने करेइ गामस्स सो उभए॥ वृ. सन्दिष्टः प्राग पश्चादनुज्ञाता वति ततो गच्छति, कथम् ?-ससहायः कियन्तं कालं यावत्ससहाया व्रजति ?. 'यावत्प्रभात' जातसूर्योदय इत्यर्थः, ससहायश्च प्रभातं यावद्भजति श्वापदादिभयात्, एवमसा साधुवर्जन ग्रामसमीपं प्राप्तः सन् किं करोतीत्याह-उपयोगं करोति. किंविषयम?-उभयविषयं. मूत्रपुरीपपरित्याग इत्यर्थः कस्मादवं चेत् ग्रामसन्निधान एव स्थण्डिलसदभावाद गवादिसंस्थानात॥
अथ रात्री गच्छत्तः कश्चिदपायः संभाव्येत तनः प्रभातं यावत्स्थातव्यं, तथा चाहमू. (४७) हिमतनसावयभया दारा पिहिया पहं अयाणंतो।
अच्छइ जाव पभाय वासियभत्तं च सेक्सभा।। वृ. हिम-शीतं स्तना:- चौराः श्वापदानि-सिंहानि. एतदभयात्प्रभातं यावदास्ते, यदि पुरस्य द्वाराणि पिहितानि ग्रामस्य फलहकं पथानं वाजानंस्तिष्ठति यावत्प्रभातमिति । एवं च प्रभात यावस्थित गन्तरि 'वासिकभक्त दोषान्न स' तस्य वसभा' गीतार्था आनयन्ति। अथ कम्यस्तदानीयत ?. मू. (४८) ठवणकुल संखडीए अणहिंडत सिनह पयवज्ज।
भत्तट्ठिअस्य गमनं अपरिणा गाज्यं वहइ॥ वृ. स्थापनाकुलभ्यः तथा संखडीए' ति सामयिकी भाषा भोजनप्रकरणार्थ तस्य वा, के पुनस्तदानयन्त्यत आह-'अनहिंडत यभिक्षांनपर्याटतवन्तः, करमात्पुनस्तेभक्तमानयन्ति?.उच्यते.तषामहिण्डकानांगृहस्थागारवणप्रयच्छन्ति कीदृशंपुनरंतर्भक्त मानयनायम? - सिनहपयवज्जतिस्नेहन-धृतादिना . For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
Jain Education International
| SR No. | 003378 |
| Book Title | Agam Sutra Satik 41A Oghniryukti MoolSutra 2a |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Dipratnasagar, Deepratnasagar |
| Publisher | Agam Shrut Prakashan |
| Publication Year | 2000 |
| Total Pages | 256 |
| Language | Prakrit, Sanskrit |
| Classification | Book_Devnagari, Agam, Canon, Agam 41, & agam_oghniryukti |
| File Size | 9 MB |