Agam Sutra Satik 41A Oghniryukti MoolSutra 2a

SR No.: 003378
Original Sutra Author: N/A
Author: Dipratnasagar, Deepratnasagar
Publisher: Agam Shrut Prakashan
Publication Year: 2000
Total Pages: 256
Language: Prakrit, Sanskrit
Classification: Book_Devnagari, Agam, Canon, Agam 41, & agam_oghniryukti
File Size: 9 MB

Page 105

૨૦૨
मू. (४०३)
पाहुणविसंसदाने निज्जर कित्ती अ डहर विवरीयं । पुव्वं चमढणसिग्गा न देति संतपि कज्जेसु ||
[ भा. १४१ ]
वृ. प्राघूर्णकाय विशेषदाने सति निर्जरा कर्मक्षयो भवति, इहलोके च कीर्त्तिश्र भवति । 'इहर विवरीय'त्ति यदि प्राधूणकविशेषदानं न क्रियते ततश्च निर्जराकीर्त्ती न भवतः, एवं प्राचूर्णकविशेषदानं न भवति यस्मात्पूर्व चमढणसिम्मा ततश्च न देति संतंपि कज्जेस गिहिणां । चिंतत्ति वक्खाणिअं । मू. (४०४) गामन्ामे बयरी नीसंदकडुप्फला य खुज्जा य । पक्कामालसडिंभा घायति घरे घया दूरं ॥
[भा. १४२ ] वृ. एगो गामो तत्थ खुज्जबोरी सा य नाम निज्जासेन कडुया तत्थ चंडस्वाणि भणति व्रजामो बोराणि खामो तन्थ खुज्जबोरीविलम्गाई ताई डिभस्वाणि तूवराईणिवि स्वायंत. न य पज्जतीए होइ, अन्नाणि भणति, किं एएहिं ताहे अडविंगतया तत्थ बोराणि धरणीए ग्वारुण बहूनि पोट्टलगा बंधिऊण आगया सिग्धतरं जाव इमे झाडता चैव अच्छंति न ततीया जाया नाहे ते तेसि अन्नसिं च देति । एवं च मं स्वेत्तं चमढिअं, एत्थ अंबिलकूरो धेत्तूणं चेव आगच्छति दिवस च हिडेयब्वं एवं किलेसो अप्पमं च भत्तं होति. जहा ते अनालसचेडा ( तहा जे तरुणा) आयपरहिआवहा ते बाहिरगामभिस्वारिअं जंति ताहे ते अचमदिअगामाओ वीरं दहिमाइयाडं घेत्तूण लहुं आगया उग्गमदीमाई य जढा होंति, बालवुड्ढा य अनुकंपया होंति, वीरियायारो य अनुचिनो होड़, तम्हा गंतव्वं बाहिरगामे हिंडएहिं तरुणएहिं । इदानीममुमेवार्थं गाथाभिरुपसंहरन्नाहगामब्भासे बयरी नीसंदकडुप्फला य खुज्ना य । पक्कामालसडिंभा खायंतियरे गया दूरं || सिग्घयरं आगमनं तेसिन्नेसिं च देंति सयमेव । स्वायंती एमेव उ आयपरिहिआवहा तरुणा || खीरदहिमाइयाणं लभो सिग्घतरगं च आगमनं । परिक्क उम्गमाइ विजढा अनुकंपिआ इयरे ||
मू. (४०५)
मू. (४०६ )
[भा. १४३]
[भा. १४४ ]
मू. (४०७ )
[भा. १४५] :
वृ. गामब्भासे बदरीसा चनिस्स्वन्दकटुकफला कुब्जा च सा च फलानि फक्काम' त्तितानि च फलानि : पक्वानि आमानि च पक्वामानि-अर्द्धपक्वानीत्यर्थः . ये अलसा डिम्भास्ते भभयन्ति । 'इयर'त्ति अनलसाःउत्साहवन्तो डिम्भख्यास्ते दूरं गताः । तेषां च शीघ्रतरमागमनं संजातं ततश्र बाह्यत आगत्य 'तेसिं अन्नेसिं च दिति' तेषामलसशिशूना मन्येषा च ददति स्वयमेव च भक्षयन्ति एवमेव तरुणा अपि आत्मपरयोर्हितमावहन्तीति आत्मपरहितावहास्तरुणाः एवंतरूणानां क्षीरदध्यादीनां लम्भः शीघ्रतरं चागमनं 'परिक्के 'ति प्रचुरतरं लभन्ते, उद्भमादयश्च दोषाः परित्यक्ता भवन्ति ताथाऽनुकम्पिताश्चेतर- बालदाया भवन्तीति । उक्तः कुब्जबदरीदृष्टान्तः, आयुच्छिऊण गमनं' 'ति व्याख्यानयन्नाह
मू. (४०८)
आपुच्छिअ उम्गाहिअ अन्नं गामं वयं तु वच्चाभो ।
अन्नं च अपज्जने होत अपुच्छे हमें दोगा ||
[ भा. १४६ ) वृ. आपृच्छ्य गुरुमुदग्राहितपात्रकां एवं भणन्ति, यदुत अन्य ग्रामं वयं व्रजामः. 'अन्नं च अपज्जनं ति यदि तस्मिन् ग्रामे पयस्या न भविष्यति ततस्तस्मादपि ग्रामादन्यं ग्रामं गमिष्यामः । "आपुच्छिऊण गमन "न्ति भणियं इदानि "दोसा य इमं अनापुच्छि "ति व्याख्यानयन्नाह. दोषा एतेनापृच्छय गतानां
आघनिर्वाचितः मूलसूत्र