________________
यस्य सः, परमयोगी-योगीन्द्र इत्यर्थः । पुनः किं विशिष्टम्? महामौनी महत् चाऽसौ मौनः यस्य स महामौनी महत् सर्वोत्तमत्वात् सर्वश्रेष्ठं यन्मौनं वाचंयमता, तदस्त्यस्येति सः । किञ्च महत् सर्वाऽतिशायि यन्मौनं मुनित्वं मुनेर्भावः कर्म च, तदस्त्यस्येति सः । महाज्ञानचारित्रवन्तः सम्यक्त्वसम्पन्नश्चेत्यर्थः । यदुक्तम्---
"सम्यक्त्वमेव तन्मौनं,
___मौनं सम्यक्त्वमेव वै ।" इति बोध्यम् । सः =तादृशो महानन्ददये इत्यादि विशेषणवान् देव एव । सर्वं वाक्यं सावधारणमिति न्यायादेवाऽर्थो लभ्यते । महादेवः - महादेवपदप्रतिपाद्यः । उच्यते =कथ्यते । अर्थात्-महादेवपदेन लोके स एव गीयते इत्यर्थः ।। १२ ।।
पद्यानुवाद - जिस देव के आनंद और दया भी अति महान् हैं , महाज्ञानी-तपस्वी भी ये योगी भी महान हैं । महामौनधारी जग में शुभ लक्षणों से युक्त हैं , कहते महादेव उनको जो सच्चे जिनेश्वर हैं ॥ १२ ॥ शब्दार्थ -
येन=जिसके । महानन्ददये आनंद तथा दया दोनों महान् हैं, तथा जो महाज्ञानी= महान् ज्ञानी अर्थात् केवल
श्रीमहादेवस्तोत्रम्-३५
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
