________________
परिशिष्टम्-१ बालवबोध-भावानुवादौ
३१५
मोक्षमार्ग निविषई ज्ञानदर्शनचारित्रतपरूप ते मोक्षमार्ग कहइ एहवो गुणवंत हुइ तो अनशनरूप राधावेध साधइ इति गाथार्थः ।।५५।।
અર્થ : રાધાવેધ તુલ્ય અણસણને મોક્ષના લક્ષથી આરાધનાર આત્માએ પોતાના આત્માને મોક્ષમાર્ગમાં ગુણયુક્ત બનાવવો જોઈએ. (૫૫)
बाहिरजोगविरहिओ अभितरझाणजोगमल्लीणो ।
जह तम्मि देसकाले अमूढसन्नो चयइ देहं ।।५६।। बाला० केणइ प्रकारइं ते मोक्षमार्गनइ विषइ एहवो जीव थाइ ते कहइ छइ । गाथा - बाहिर० बाह्ययोग्य क० उपगरणादिक तेणई करी रहित ममत्त्वनो अणकर्ता तथा अभ्यंतर ध्यान योग्य तीर्थंकर साधुना गुणकीर्तनरूप तेहनइ अल्लीणो क० आश्रओ होइ तिम करवो । यम ते देश कालनइं विषइ मरणावसर निविषई अमूढसन्नो क० सावधान छतउ देह शरीरनइं छांडीइ इति गाथा ।।५६।।
અર્થ : આ પ્રમાણે મરણના અવસરે બાહ્યયોગથી રહિત અને અત્યંતર યોગમાં લીન બનેલો તે સાવધાન મનવાળો સાધક દેહનો સમાધિપૂર્વક ત્યાગ કરે છે. (પક)
हंतूण राग-दोसं भित्तूण य अट्ठकम्मसंघायं ।
जम्मण-मरणऽरहट्टं छेत्तूण भवा विमुच्चिहिसि ।।५७।। बाला० हवे जेणइ प्रकारइ देह छांडइ तेहनइं किस्युं होइ ते गुरु क्षपकनइ कहइ छइ । गाथा - हंतूण० हे वत्स ! तूं रागद्वेष हणीनइं तथा अष्टकर्मनो संघात समूह भेदीनइं तथा जन्मजरामरणरूपी या अरहट्टनइ छेदीनइ । भव संसार थकी मूकाईस । अई भाव जन्ममरणरूपीया अरहट्टनइं विषइ संसारी जीव कर्म रूपणी राशि बंध्या बलीवर्दनी परइं भमइ छइ तिहां पणि जे प्रमादी छता भमइ ते गुणरूप माला भांजीनइं नरककुपमांहि पडइ । तीव्र दुःख सहइ अनइ जे अप्रमत्तपणइं भमइ ते गुरु देशनाइ करी वृष्टि थकी मूंकणा बंध रहि हुंता सुगति पाम । एणी परइ तूंह पणि मूकायीस इति भावार्थः । इति गाथार्थः ।।५७।।
અર્થઃ અણસણનું વર્ણન કર્યા પછી ગુરુ પરલોકમાં મુકિતના ફળને બતાવતા કહે છે કે, હે વત્સ ! આ રીતે મૃત્યુને વરેલો તું રાગ-દ્વેષને હણીને, આઠ કર્મના સમૂહને ભેદીને અને જન્મમરણની પરંપરાને છેદીને સંસારથી મુક્ત બનીશ. (૫૭)
एयं सव्वुवएसं जिणदिटुं सद्दहामि तिविहेणं ।
तस-थावरखेमकरं पारं निब्वाणमग्गस्स ।।५८।। बाला० एहवं गुरुइ कह्या पूंठइ ते अनशन कर्त्ता कहइ छेइ । गाथा - एवं सव्वुवए० ए सघलो
Jain Education International 2010_02
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
