________________
खण्ड:-२ दृष्टान्तसमुच्चयः
१८९
सूरी वि दिव्वनाणो-वओगविनायसव्वनायव्वो ।
अक्खेवणिविक्खेवणि-सरूवमऽह कहइ धम्मकहं ।।३३।। अह पत्थावं उवलब्भ, गंगदत्तेण पुच्छिओ सूरी । भयवं ! पुरा मए किं ?, दोहग्गकरं कयं कम्मं ।।३४ ।। जेणेहभवे परमं, विद्देसं पाविओ म्हि जुवईण । इति तेण पुच्छियम्मि, भणइ गुरू भो ! निसामेहि ।।३५ ।। नयरम्मि सयदुवारे, रन्नो सिरिसेहरस्स तं भज्जा । अञ्चंतवल्लहा आसि, गाढकामाऽणुबंधा य ।।३६।। तस्स य रन्नो निम्मेररूवलायन्नमणहरंऽगीण । भज्जाणमऽणूणाई, हुन्ताणि सयाणि किर पंच ।।३७।।
ताणि य तुमए विद्देसणाऽऽइ-बहुकूडमंततंतेहिं ।
हणियाणि जहिच्छमऽविग्घ-मवणिवइरमणवंछाए ।।३८।। समुवज्जिउं च वज्जं व, दारुणं भूरिपावसंभारं । तप्पञ्चयं च अञ्चंत-दुग्गदोहग्गकम्मं पि ।।३९।। पज्जन्ते य सुदुस्सह-सासाऽऽइपभूयपबलरोगेहिं । मरिऊण नरयतिरिएसु, णेगसो सहिय दुक्खाई ।।४०।।
कहकहवि कम्मलाघव-वसेण एत्थोवलद्धमणुयत्तो ।
पुव्वकयपावदोसेण, इन्हि दोहग्गमऽणुहवसि ।।४१।। एवं सोच्चा संजाय-धम्मसद्धो भवाउ उव्विग्गो । आपुच्छिऊण पियरं, सो पव्वज्जं पवज्जित्ता ।।४२।।
गामाऽऽगरनगरेसुं, विहरइ वाउ व्व चत्तपडिबंधो । गुरुकुलवासोऽवगतो, सुत्तऽत्थविभावणुज्जुत्तो ।।४३।। अह केत्तियं पि कालं, पव्वज्जं निक्कलंकमऽणुचरिउं । भत्तपरिन्नाविहिणा, उवट्ठिओ अणसणं काउं ।।४४ ।। भणिओ थेरिहं तओ, अहो महाभाग ! अणुचियमिमं ते ।
उवचियसोणियमंसस्स, अणसणं एत्थ पत्थावे ।।४५ ।। चत्तारि विचित्ताई, विगईनिजूहियाइं चत्तारि । इच्चाऽऽइणा कमेणं, तम्हा संलेहणं कुणसु ।।४६।।
संलिहियदव्वभावो, पच्छाऽणुढेज्ज वंछियऽत्थंपि । इहरा विसोत्तिया वि हु, भवेज्ज बहुविग्घमिममाऽऽहु ।।४७।। इय पन्नविओ वि बहू, तग्गिरमऽवगन्निऊण सच्छंदो ।
घेत्तूण अणसणं गिरि-सिलायले सो निसन्नो त्ति ।।४८।। अह तस्स तहा झाण-ट्ठियस्स पडिरुद्धदुट्ठजोगस्स । अणसणगयस्स जं किर, वित्तं तं संपइ सुणेइ ।।४९।।
Jain Education International 2010_02
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
