Agam 25 Prakirnak 02 Atur Pratyakhyan Sutra

SR No.: 002562
Original Sutra Author: Veerbhadra Gani
Author: Kirtiyashsuri
Publisher: Sanmarg Prakashan
Publication Year: 2010
Total Pages: 400
Language: Prakrit, Sanskrit, Gujarati
Classification: Book_Devnagari, Agam, Canon, F000, & F020
File Size: 11 MB

Page 187

१४६
आतुरप्रत्याख्यानप्रकीर्णकम
गामाओ विणिक्खंतो भिक्खं गहिऊण भुंजए जाव । तत्थ घरकोइलो सो पुव्वभवब्भासओ रोसा ।।५।। विक्खिरइ कयवराई मुणी वि अन्नत्थ उट्ठिउंजाइ । सो कुणइ तं तहेव य एवं तइए वि ठाणम्मि ।।६।। तो चिंतइ धम्मरुई को एसो नंदसरिसगो पावो । कूरं निरिक्खिऊणं सो वि हु भासीकओ तेण ।।७।। तत्तो मयंगतीरे हंसो मरिऊण सो समुप्पन्नो । कालेण तत्थ पत्तो विहरंतो धम्मरुइसाहू ।।८।। तं दळू सो हंसो पक्खउडं भरिय सीयलजलस्स । पुव्वभवकोववसओ आछंटइ सिसिरसमयम्मि ।।९।। एवं पुणो पुणो वि हु थक्कइ न हु जाव ताव मुणिणा वि । को एस नंदकप्पोत्ति झामिओ तेउलेसाए ।।१०।। मरिऊणं संजाओ अंजणसेलम्मि दुद्धरो सीहो । सह सत्थेणं पत्तो कालेणं तत्थ साहू वि ।।११।। दळूण तयं सहसा सत्थं मोत्तूण धावए कुविओ । जा मुणिवरस्स समुहो निवारिओ ताव लोएण ।।१२।। जा कह वि नो नियत्तइ को एसो नंददेसिओ पावो ? । मुणिणा वि विगप्पउं सहसा छारीकओ सो वि ।।१३।। मरिऊणं सो जाओ बडुओ वाणारसीए नयरीए । भिक्खट्ठाए पविठ्ठो दिट्ठो सो तेण धम्मरुई ।।१४ ।। तो डिमे रममाणं मोत्तूणं कुणइ जाव उवसग्गं । पुव्वभववइरभावा ता तत्थ वि मारिओ तेण ।।१५।। मरिऊणं संजाओ राया तत्थेव सुमरिउं जाइं । चिंतेइ तेण मुणिणा दवो हं एत्तियभवेसु ।।१६।। इन्हेिं पि जइ डहेज्जा न हु होही रज्जसंपया मज्झ । पेच्छेमि तयं जइ ता तो हं खामेमि नियमेण ।।१७।। तज्जाणणानिमित्तं सड्ढसिलोगेण पुव्वभवचरियं ! निययं सव्वजणेणं पढावई तं सिलोगमिमं ।।१८ ।।
"गंगाए नाविओ नंदो, सभाए घरकोएलो । हंसो मयंगतीराए, सीहो अंजणपव्वए ।।१।।
वाणारसीए बडुओ, राया तत्थेव आगओ ।" एवं बीयसिलोगं, जो पूरइ तस्स पत्थिवो देइ । रज्जस्सऽद्धं उग्घोसियं च नयरीए तो लोगो ।।१९।। रइउं सबुद्धिविहवाणुसारओ पच्छिमऽद्धमवणिवई । अणुसरइ तयं दटुं न पञ्चओ होइ नरवइणो ।।२०।। अह धम्मरुई विहरिय अन्नत्थ समागओ तहिं वुत्थो । उज्जाणम्मिं उज्जाणपालएणं पढिज्जतं ।।२१।।
गंगाए नाविओ इय पयाई निसुणित्तु तेण सो भणिओ ।।
वारं वारं परिपढसि कीस तं भद्द ! एयं ? ति ।।२२।। सव्वो वि साहिओ तेण वइयरो तस्स मुणिय परमत्थं । तत्तो मुणिणा तं पच्छिमद्धमापूरियं एवं ।।२३।।
एएसिं घायगो जो उ सो एत्थेव समागओ ।।२।। त्ति तो तं संपुनपयं घेत्तूणाऽऽरामिओ निवसयासं । पत्तो निवेइयं तं दटुं राया भउब्विग्गो ।।२४ ।।