________________
१४४
आतुरप्रत्याख्यानप्रकीर्णकम्
सो कविलो सन्निवायाभिभूओ इव परमोसहं महागहपरिग्गहिओ इव तहाविहं मंतकिरियं पुव्ववुग्गाहिओ इव सम्मपरिकहणं महापबलमिच्छत्तणओ न पडिवण्णो मणागंपि समणधम्म, तओ मिरिइणा चिंतियं-न ताव परिगिण्हइ एस जइधम्मं, ममावि छत्तगाइपरियरुव्वहणे गामंतरगमणे सरीरगेलण्णे अञ्चंतिगपओयणे एगेण सहाइणा कज्जमत्थि, तम्हा पव्वावेमि एयंति चिंतिऊण कविलो गाहिओ नियदिक्खं, सिक्खविओ किंपि बझं कट्ठाणुट्ठाणं, एवं च सो नियंसियकासायवत्थजुयलो पाणिपरिग्गहियतिदंडो पवित्तिगाप-मुहोवगरणपरियरिओ गामाणुगामं पियरं व देवयं व सामियं व परमोवगारिणं व रयणनिहाणदेसगं व जीवियदायारं व मिरिइं पज्जुवासंतो परिभमइत्ति, एवं च काले वोलंतंमि मिरिई चउरासीइं पुव्वसयसहस्साइं सव्वाउयं पालइत्ता अणालोइयपडिक्कंतनियदुञ्चरिओ कालं काऊण बंभलोए कप्पे दससागरोवमाऊ देवो जाओत्ति ।।
सोऽवि कविलो अपढियसत्थपरमत्थो बज्झोवगरणधरणमेत्तरसिगो जहादिट्ठकट्ठाणुट्ठाणपत्तपरमकट्ठो एगागी परियडइ । मुणिविलक्खणागारदसणेण पुव्वकमेण समल्लियइ य से समीवे धम्मसवणत्थं बहू जणो, सोऽवि अवियक्खणत्तणओ समणसत्येसु तहाविहधम्मदेसणमवियाणमाणो 'युक्तायुक्तपरिज्ञान-शून्यचित्तस्य देहिनः । अलब्धमध्यताहेतुौनं सर्वार्थसाधनम् ।।१।।' इति परिचितंतो गाढपरिग्ग-हियमोणव्वओ दिणगमणियं करेइ । अन्नया य आसुरिरायपुत्तपमुहं सिस्सगणं पव्वाविऊण जथादिटुं बज्झाणुट्ठाणं दंसिऊण य चिरकालं कयबालतवो मरिऊण बंभलोए कप्पे देवो उववज्जइ तहिं च -
असुयं अदिठ्ठपुव्वं सुरलच्छिं पेच्छिऊण तारिच्छं । अणुचिंतिउं पयत्तो अइविम्हियमाणसो कविलो ।।१८२।। किं मन्ने होज्ज मए दारुणरूवं तवं समायरिउं (य) ? । किं मयलंछणसच्छहमणुचरियमणुत्तमं सीलं ? ।।१८३।। किं वा दुक्करतवनियमनिरयचित्तेसु साहुपत्तेसु । होज्ज निहित्तं वित्तं नियभुयजुयलज्जियं पुव् ि ? ।।१८४ ।। किं वा साहसमवलंबिऊण खित्तं हवेज्ज नियदेहं । पज्जलियतिव्वजालासहस्सजडिलंम जलणंमि ।।१८५।। एमाइविविहसंसयसंकियचित्तो खणं विगमिऊणं । सम्मं वियाणणट्ठा ओहिण्णाणं पउंजेइ ।।१८६।। पारिव्वज्जपवन्नं अह देहं नियइ तं विगयजीयं । तेऽवि ससिस्से गंथत्थबाहिरे मुद्धबुद्धीए ।।१८७ ।। ताहे नियदंसणपक्खवायओ चत्तदेवकायव्वो । ओयरिओ आयासे सिस्साणं तत्थ(त्त) कहणट्ठा ।।१८८ ।। वरपंचवण्णमंडलमज्झगओऽदिस्समाणरूवो य । आसुरिपमुहे सिस्से भासइ संबोहिऊवेणं ।।१८९।। अव्वत्ताओ वत्तं पभवइ इञ्चाइ तत्तसंदोहं । तो सद्वितंतगंथं तं सोच्चा आसुरी कुणइ ।।१९० ।। अव्वोच्छित्ती य तओ जाया सीसप्पसीसवग्गस्स । एवं सति वित्थरियं सव्वत्थ तिदंडिपासंडं ।।१९१।।
Jain Education International 2010_02
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org