________________
समणसुत्तं तत् शस्त्रं च विषं च, दुष्प्रयुक्तो वा करोति वैताल: । यन्त्रं वा दुष्प्रयुवतं, सर्पो वा प्रमादिनः क्रुद्धः ॥११॥ यत् करोति भावशल्य-मनुद्धृतमुत्तमार्थकाले ।
दुर्लभबोधिकत्वम्, अनन्तसंसारिकत्वं च ॥१२॥ ५७९. तो उद्धरंति गारवरहिया, मूलं पुणब्भवलयाणं ।
मिच्छादसणसल्लं, मायासलं नियाणं च ॥१३॥ तदुद्धरन्ति गौरवरहिता, मूलं पुनर्भवलतानाम् ।
मिथ्यादर्शनशल्यं, मायाशल्यं निदानं च ॥१३॥ ५८०. मिच्छइंसणरत्ता, सनियाणा कण्हलेसभोगाढा ।
इय जे मरंति जीवा, तेसिं दुलहा भवे बोही ॥१४॥ . मिथ्यादर्शन रखताः, सनिदानाः कृष्णलेश्यामवगाढाः । .
इति ये नियन्ते जीवा-स्तेषां दुर्लभा भवेद् बोधिः ॥१४॥ ५८१. सम्मदसणरत्ता, अनिनाणा सुक्कलेसमोगाढा । .
इय जे मरंति जीवा, तेसिं सुलहा भवे बोही ॥१५॥ सम्यग्दर्शन क्ताः अनिदानाः शुक्ललेश्यामवगाढाः ।
इति ये नियन्ते जीवा-स्तेषां सुलभा भवेद् बोधिः ॥१५॥ ५८२. आराहणाए कज्जे, परियम्मं सव्वदा वि कायव्वं ।
परियम्भभाविदस्स हु, सुहसज्झाऽऽराहणा होइ ॥१६॥ आराधनायाः कार्ये, परिकर्म सर्वदा अति कर्त्तव्यम् ।
परिकर्मभावितस्य खलु, सुखसाध्या आराधना भवति ॥१६॥ ५८३-५८४. जह रायकुलपसूओ, जोगं णिच्चमवि कुणइं परिकम्मं ।
तो जिदकरणो जुद्धे, कम्मसमत्थो भविस्सदि . हि ॥१७॥ इय सामण्णं साधूवि, कुणदि णिच्चमवि जोगपरियम्म । तो जिदकरणो मरणे, ज्झाणसमत्थो भविस्सति ॥१८॥ यथा राजकुलप्रसूतो, योग्यं नित्यमपि करोति परिकर्म । ततः जितकरणो युद्धे, कर्मसमर्थो भविष्यति हि ॥१७॥ एवं श्रामण्यं साधुरपि, करोति नित्यमपि योगपरिकर्म । ततः जितकरणः मरणे, ध्यानसमर्थो भविष्यति ॥१८॥
