________________
१०८
समणसुत्तं ३३३. साहूणं कप्पणिज्ज, जं न वि दिण्णं कहिं पिकिंचि तहि।...
धीरा जहुत्तकारी, सुसावया तं न भुजंति ॥३३॥ साधूनां कल्पनीयं, यद् नापि दत्तं कुत्रापि किंचित् तत्र ।
धीराः यथोक्तकारिणः, सुश्रावकाः तद् न भुजते ॥३३॥ ३३४. जो मुणिभुत्तविसेसं, भुंजइ सो भुंजए जिणुवदिछे ।
संसारसारसोक्खं, कमसो णिव्वाणवरसोक्खं ॥३४॥
यो मुनिभुक्तविशेषं, भुङ्क्ते स भुङक्ते जिनोपदिष्टम् । .. ___ संसारसारसौख्यं, क्रमशो निर्वाणवरसौख्यम् ॥३४॥ ३३५. जं कीरइ परिरक्खा, णिच्चं मरण-भयभीरु-जीवाणं ।
तं जाण अभयदाणं, सिहामणि सव्वदाणाणं ॥३५॥ यत् क्रियते परिरक्षा, नित्यं मरणभयभीरुजीवानाम् । तद् जानीहि अभयदानम्, शिखामणि सर्वदानानाम् ॥३५॥..
२४. श्रमणधर्मसूत्र · . . (अ) समता ३३६. समणोत्ति संजदोतिय, रिसि मुणि साधु त्ति वीदरागोत्ति।
णामाणि सुविहिदाणं, अणगार भदंत दंतो त्ति ॥१॥ श्रमण इति संयत इति च, ऋषिमुनिः साधुः इति वीतराग इति ।
नामानि सुविहितानाम्, . अनगारो भदन्तः दान्तः इति ॥१॥ ३३७. सीह-गय-वसह-मिय-पसु, मारुद-सूरूवहि-मंदरिंदु-मणी ।
खिदि-उरगंवरसरिसा, ‘परम-पय-विमग्गया साहू ॥२॥ सिंह-गज-वृषभ-मग-पशु, मारुत-सूर्योदधि-मन्दरेन्दु-मणयः । क्षिति-उरगाम्बरसदृशाः, परमपद-विमार्गकाः साधवः ॥२॥
३३८. बहवे इमे असाहू, लोए वुच्चंति साहुणो ।
न लवे असाहुं साहु त्ति, साहुं साहु त्ति आलवे ॥३॥ · बहवः इमे असाधवः, लोके उच्यन्ते साधवः । न लपेदसाधुं साधुः इति साधु साधुः इति आलपेत् ॥३॥
