________________
ઉપકાર - ૪૫૯
દિવસ રાતના આવા શ્રમથી મણીનું શરીર સુકાઈ ગયું હતું. પણ પેાતાની વ્યાધિમાં પડેલ મુકુંદને મણી સામે જોવાની ફુરસદ કયાં હતી! મણીને એમ આશા હતી કે તેની શુશ્રૂષાથી રીઝાઇ મુકુંદ તેના દિલને એળખવા મથશે અને તેમની વચ્ચે જે અંતર રહ્યા કરે છે તે દૂર થઈ જશે. પણ મુકુ તે માનતા કે, મેં આ સ્ત્રીને પરણીને જે મહદ ઉપકાર કર્યા છે તેનેા થાડાઘણા-માત્ર થાડા ઘણા જ-અદલે તે આ રીતની સેવા કરીને વાળે છે. એક દિવસ મુકુંદને ક્રાઇ મિત્ર તેની પત્ની સાથે મુકુંદની તબિયત જોવા આવ્યા. “ ક્રમ છે. ભાઈ ? ” મિત્રપત્નીએ પૂછ્યું.—“ જુઓને, પડયા છું.” મુદે હસતાં કહ્યું, એ સ્ત્રી સાથે હસતાં મુકુંદના મેઢા પર જે ભાવ તરવરી ઊઠયા તેવા ભાવ મણીએ કદી જોયે! કે અનુભવ્યા જ નહાતા. ‘જુઓને’ કહેતાં જે હાસ્ય પલકારથી મુકુંદનું મુખ ભરાઈ ગયું, તેની ઝાંખી ય મણીને કદી થઈ ન હતી. પેાતાની સાથે કદી ય આવે ભાવ ન અનુભવી શકતા પતિને અત્યારે આટલી મીઠાશથી હસતા જોઈ મણીને દુ:ખ થયું. “ આવી ઊર્મિ શું હું તેમના અંતરમાં કયારે ય નહીં જગાડી શકું ? ” મણી વિચારી રહી.
મિત્ર-દંપતી ગયાં અને મુકુના મુખ પર પાછું પેલું ચિરપરિચિત કંટાળાનું સામ્રાજ્ય જામી ગયું.
મણી એ ફેરફાર જોઈ શકી. બીજી બધી રીતે ધરમાં સુખી મણી પતિમાં જ પ્રેમ ન જગાવી શકે એ વાતનું તેને ભયંકર દુઃખ થતું હતું. દાંપત્ય તેને બેકારૂપ લાગતું હતું. ખીજે દિવસે ચીમનભાઇ મુકુંદની તબિયત જોવા આવ્યા. થેડીવાર મુકુંદ પાસે બેઠા પછી તેમણે મુકુંદના પિતા પાસે જઈ કહ્યું, “ મારી દીકરી મુકુંદના દીકરા વેરે દેવાને મારા વિચાર છે. ”
“ તેમાં મને શું અડચણુ હાય ! મણીને પૂછી જીએ.” સાસુ-સસરા દરેક વાતમાં મણીની સલાડુ લેતાં.
‘એહે, મણીની તા હા જ હાય ને ! '' ચીમનભાઇએ કહ્યું.—‘ તેા મારી ય હા છે.”
k
‘ મણી. ’’ ચીમનભાઈ એ જતાં જતાં મણીને મુકુંદ પાસેથી ખેલાવી કહ્યું, “ એક
ખુશખબર આપવાના છે.''
'
શું ? ''....“ મારી દીકરી તારા દીકરા વેરે...”
,,
ખાપુજીને પૂછ્યું ? ” મણી વચ્ચે જ મેલી ઊઠી.~~‘“ હા.
શું કહ્યું એમણે ?''~~~“ તારી હા હાય ! એમની હા છે.'
“ મારી ચેાકખી ના છે.” પેાતાને યેન કેન પ્રકારેણ મુકુન્દની કાર્ટ વળગાડી દેનાર
આ સંબંધી પ્રત્યે અત્યારે મણીને ધૃણા થઇ આવી. આવાં પરાણે ચતાં લગ્નના ખેાજા તેને
અસહ્ય લાગ્યા.
ચીમનભાઇ ડધાઈ ગયા. કંઈવારે તે ખેલ્યા, “મારા તારા પરના ઉપકાર વીસરી તે નથી ગઈ ને ?'
“ એ બરાબર યાદ છે. અને તેથી જ ના કહું છું. કૃપા કરી છેડી દે। તા સારૂં. એમણે મને પરણીને ઉપકાર કર્યો, તમે મને આ ઉપકારના ખેાજા તળે કચડાઈ ન જ તે સારૂં !” મણીના પ્રયત્ન કરવા છતાં ય ઈછ્યું ન પામ્યાના અસંતાષને એમાં ટંકાર ચીમનભાઈ ચીડાતા જતા રહ્યા.
હવે એવા ઉપકાર કરવાનું પરણાવીને ઉપકાર કર્યાં. શબ્દોમાં કડવાશ હતી.
હતા.
મણી મુકુંદ માટે સૂકાતી રહી. મુકુંદ પાતે ઉપકાર કરી પરણેલ એરતની ચાકરી પામતા આલ્બમનાં ચિત્ર જોતા રહ્યો.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
