________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
જુભાઈએ ગષ્ટ-૯૭
[૭૯
જાગતાં રે જો ?
– લેખ – પૂ. આચાર્ય ભગવંતશ્રી વિજય મહિમાપ્રભસૂરીશ્વરજી મ. સા.
-
(ગતાંકથી ચાલુ)
અને રોજ રોજ આસકિતભાવ વધતું હોય તે
, સાંભળવાનો અર્થ શું ? આપણે ઘણીવાર બોલીએ છીએ કે શું કરીએ?
આપણે વિચારી ગયા કે દાસીના વચનથી જાગીભાવના ઘણી છે, પરંતુ પ્રમાદ નડે છે. જો પ્રમાદ
રદારની ઉંઘ ઉડી ગઈ. આત્મ જાગૃતિ જાગી. પ્રમાદ નડતે હોય, પ્રમાદ હાનિકર્તા છે. એ સચોટ
ત્યાંગી વિવેકથી વતવા લાગ્યો. આમ એક દાસીના ખ્યાલ આવ્યો હોય, પ્રમાદ વિવેક ભુલાવે છે
વચનથી જાગીરદાર જાગૃત થયો. તો જાગીરદાર એવું ભાન થયું હોય, તે જીવનને અપ્રમાદી
સારો કે પછી ઉપદેશની અવગણના કરનાર તો બનાવવા મહેનત કરી છે ખરી ? જે મહેનત
સાર ? નથી કરી તો આવા મધુરા શબ્દથી આત્મ સતેષ
આવી વાત સાંભળવા છતાં કેવળ આત્મતો મનાતું નથી ને ? અથવા આવા મધલાળ સંતોષ જ અનુભવાય છે, પરંતુ એથી વળે શું? સમા વચનના અંચળા નીચે આત્મવંચના તે મીઠાઈના નામો તે ગણી જઈએ, પણ ગળે ઉતાર્યા નથી થતી ને ? આપણા સત્કાર્ય આડે પ્રમાદ વિના ભૂખ મટવાની ? એ કરતાં બટકું રોટલે અંતરાય કે અવરોધે નડતાં હોય તે આપણી પિટમાં જવાથી શાંતિ વળે છે તેમ આવી એકાદ નરવશતા જ છે. જે નરવશતા આપણા નિમળ વાત ગળે ઉતરી જાય અને વર્તનમાં વણાઈ જાય તત્વને રોકે છે. આપણે પ્રમાદથી સત્કાર્ય કરી ને તો આત્મવિકાસ સંધાય. બાકી કેવળ સાંભળીને જ શકીએ તે પણ મનને સમજાવી દેવાય છે કે રાજી થનારી ઉંઘતે સમજે કે જમતા ? ભલા! આ કામ આપણું ભાગ્યમાં નથી. આ રીતે સાંભળીને જાગતે માનવ નઠારૂં ફેકી દે છે અને પ્રમાદને હટાવી દેવાને બદલે મનને સમજાવી દેવા સ; સ્વીકારી લે છે. કે બહાના કાઢવામાં ઉપયોગ કરીએ છીએ. ધમની વાત સાંભળીએ. ત્યાગની વાતો ઘર-દુકાન કે વ્યવહારમાં કદી કહ્યું કે મને પ્રમાદ વિચારીએ પરંતુ જ્યાં સમય આવે કે ધર્મ અને નડે છે, આજે દુકાને નહિ જાઉં આ કામ નહિ ત્યાગને બાજુ પર મૂકી દઈએ અને મનને કરું એ વખતે તે ઝટપટ જવાય છે. જે તમારે સમજાવી દઈએ કે ભલા ! આ તારું કામ નહિ. ધર્મ આચરવો હોય એક પણ તત્વ એવું તે પછી આ બધું સાંભળીને કરવાનું શું? બસ નથી કે તમારી આડે આવે. એટલું ખરું કે આ સાંભળીને ખુશી થવાનું અને ખંખેરીને ઘર ભેગા માટે જાગૃતિ-તાકાત અને તેમના જોઈએ.
થવાનુ એ જ કે બીજું કંઈ ખરૂં? લેકચર મુફ હૈયું :
એક સ્થળે ગીતાજીનું પ્રવચન ચાલતું હતું. પ્રમાદ નુકશાન કર્તા છે. પ્રમાદ વિવેક ભુલાવી લેકે શ્રવણથે ત્યાં ખૂબ ભેગા થતા. એમાં એક આત્માને અવળે રસ્તે દોરે છેઆવું સમજવા પિતા-પુત્ર પણ આવતા. એક વખત ગીતાજીમાં છતાં પ્રમાદને દૂર કરવાનું લક્ષ્ય રહેતું ન હેય આવ્યું કે “રામવત સર્વ ભૂતેષુ” સર્વ પ્રાણીને
For Private And Personal Use Only
