Atmanand Prakash Pustak 082 Ank 04

Author(s): Popatlal Ravjibhai Salot
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 8

ખડમાં ભરતક્ષેત્રની વાત છે, ત્યાં “ખેટક નામે પામીને આ તારી પુત્રી ગુણમંજરી બની છે. ગામ છે તે ગામમાં જિનદેવ નામે શ્રાવક હતા, આ સાંભળી ગુણમંજરી ગાઢ વિચારમાં તેને સુંદરી નામે પત્ની હતી. તેને પાંચ પુત્ર ડૂબી ગઈ આચાર્યદેવે કહ્યું, “મહાનુભાવ! ગુણહતા અને ચાર પુત્રીઓ હતી, બાળકોને ભણવા મંજરીને જાતિસ્મરણ જ્ઞાન થયું છે. મેં કહેલું માટે નિશાળે મોકલ્યા. પણ ભણવામાં આળસુ તેના પૂર્વ ભવનું વૃતાંત-તેની સ્મૃતિમાં આવી હતા. ખૂબ સમજાવ્યા છતાં સમજયા નહી ત્યારે ગયું છે !” પંડિતે મારવાનું શરૂ કર્યું.
શેઠે કહ્યું. “ હે પ્રભે ! હવે શું કરવામાં બાળકોએ સુંદરી સમક્ષ ફરિયાદ કરી–પંડિત આવે તે તેને જ્ઞાન પ્રાપ્તિ થાય, શૃંગાપન જાય અમને મારે છે, બાળકોને સારી રીતે અભ્યાસ અને શરીરનો રંગ જાય ? આચાર્ય દેવે કહ્યું, કરવાનું કહેવાને બદલે ભેગા મળી પંહિતને ગુણમંજરી એ જ્ઞાન પંચમીની આરાધના કરવી મારો તેમ સમજાવ્યું. બાળકે પંડિતને મારી જોઈએ દર માસની શુકલ પંચમીના દિવસે ઘેર આવ્યા, સુંદરીએ પાટી, પુસ્તક વગેરે સળ- નિર્જળ ઉપવાસ, જિનપૂજા સુપાત્ર દાન અને ગાવી દીધા અને બાળકને કહ્યું, “હવે તમારે જ્ઞાનપદને જાપ. પાંચ વર્ષ અને પાંચ માસ ભણવાનું નથી”
સુધી આ રીતે આરાધના કરવી.” બાળકો મોટા થયા, શેઠે પુત્ર માટે કન્યાની સિંહદાસે ગુરૂદેવને વારંવાર ઉપકાર માન્ય તલાશ કરી. અનપઢ-મૂર્ખ બાળકને પિતાની અને ઘેર ગયે ગુણમંજરીએ સુંદર આરાધના કન્યા આપવા કોઈ તૈયાર થયું નહિ, શેઠે સુંદ- કરી તેનો આત્મા દેવલોકમાં ગયો ત્યારબાદ રીને કહ્યું, જે આ તારી કરણીના ફળ ! સુંદરી મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં રાજા અમરસિંહને પુત્ર સુગ્રીવ એ શેઠ સાથે કજિયે કર્યો શેઠે સુંદરીને માર બને તે પણ વિરકત બની, દીક્ષા લઈ, સર્વ માર્યો, સુંદરી મર્માહત બની-મૃત્યુ પામી મૃત્યુ કર્મોને ક્ષય કરી મોક્ષમાં ગયે.
* * * * જ્ઞાન ભક્ત મહાપુરૂષ : ૪ * મહાન આચાર્યદેવ હરિભદ્રસૂરિજીના પરમ ભકત એક શ્રાવક હતું. તેનું નામ લલ્લીગ.
હરિભદ્રસૂરિજીને ૧૪૪૪ ગ્રન્થની રચના કરી હતી, આયુષ્ય હતું. પરિમિત. કાર્ય હતુ ઘણું મોટું, આખે દિવસ કામમાં ગ્રસ્ત રહેવાં છતાં, ૧૪૪૪ ગ્રન્થની રચના થશે નહિ રાત્રિના સમયે લખવાનું કાર્ય બની શકે તે કાર્ય સંપૂર્ણ થાય તેઓશ્રીએ લલ્લીગ શ્રાવકને કહ્યું, “જો એવે મણિ મળી જાય કે જેથી અચિત પ્રકાશમાં લખી શકાય તે મારું જીવન કાર્ય સંપૂર્ણ બની શકે.”
લલ્લીગ શ્રાવકે એ મણિ મેળવ્યું અને ઉપાશ્રયમ ગુરૂદેવ પાસે રાખી દીધે. પછી હરિભદ્રસૂરિજીએ રાત્રિના પણ લખવાનું શરૂ કર્યું. ૧૮૪૪ ગ્રન્થની રચના પૂર્ણ કરી,
પ્રતિભાશાળી જ્ઞાની પુરુષોને જે આવા અરાધક મહાનુભાવ મળી જાય તે સર્જન અને પ્રસાર ખૂબ સુંદર બને.
ન્યાય-નીતિ-સદાચાર વગેરે ગુણના પ્રેરક અને ત્યાગ વિરાગ્યની ભાવના જાગૃત કરનાર પુસ્તકોના વાચન-પઠનથી મન સ્વસ્થ, પ્રસન્ન અને પવિત્ર બને છે.
૫૦]
આત્માનંદ પ્રકાશ