________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
•: શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ :
જોયા અને જે ભક્તિભાવથી તેઓ ઉપદેશ સાંભ હતું. અંતકાળે થતાં ઘંટનાદથી વાતાવરણ એર ળવા એકત્ર થાય છે એ જોઈ મારું અંતર ભૂદાઈ ગાજી ઊઠતું. જાય છે. મને ભીતિ પિઠી છે કે એ મુનિ વાચાળ
- સખી સાથે દર્શનાર્થે આવેલી રાજકુંવરી તાના પાશથી નગરની ભળી જનતાને મંત્રમુગ્ધ
મૃગાવતી પણ એ આનંદમાં ભળી ચૂકી હતી. બનાવી દેશે. અલબત, આજે પર્વને અંતિમ દિવસ
કેટલાયે દિવસથી એ જે ધારણા રાખીને આવતી તે છે છતાં આટલી ગિરદી પૂર્વે કોઈ વાર જોવામાં
હજુ સુધી બર આવી નહોતી. એથી તેણીના ચહેરા આવી નહોતી. તળાટી પરનો રથ જોતાં રાજકુંવરી
પર નિરાશાની કાલિમા ડોકિયા કરતી સૂક્ષ્મતાથી પણ ત્યાં પહોંચી જણાય છે. આપ ભલે આડાપાલનના તાર પર અંગુલી ફેરવ્યા કરે પણ મને
અવલોકન કરનારને સ્પષ્ટ જણાતી. વારંવાર તેણી શંકા થાય છે કે રાજકુંવરી પણ એ મુનિના ઉપ
ચોતરફ દષ્ટિ ફેરવતી. પુરુષમંડળી પ્રતિ એના દેશથી વંચિત નહીં રહે. આ બધા બનાવો
ને પળે પળે પલકારા મારતા. બાહથી એ થઈ પરથી મને તો માતાનો કાળો કેપ ઊતરવાના
રહેલા સ્નાત્રમહેસવમાં ભાગ લઈ રહેલી છતાં ચોઘડિયા સંભળાય છે. મહારાજ! આપ જલ્દી એ
અંતરમાં જુદું જ રમણ થઈ રહ્યું હતું. એક જ માટે ઇલાજ કરો નહિં તો ભાવિ ભયંકર છે.'
અવાજ વારંવાર ઊઠતો કે: “આજે તે-છેલ્લા દિવસે
તે–એ કુમાર જરૂર અહીં આવવો જ જોઈએ. “જ્ય અંબે” કહી માણિજ્યદેવ ત્યાંથી સીધાવ્યા. એકવાર દષ્ટિ મળે તે બીજું તો સર્વ કંઈ થઈ શકે.' જે વેળા પુરોહિત ભાણિયદેવ રાજા પદ્મનાભની સાથે રાજ મહાલયમાં ઉપર વર્ણવી ગયા તે વાર્તા
સમયનું ચક્ર અખલિત વહી રહ્યું હતું. લગભગ લાપમાં મશગૂલ બન્યો હતો એ વેળા મંદાર પર્વત
એક કલાક બેઠા પછી તે ઊઠીને બહાર આવી અને પર કઈ જુદું જ વાતાવરણ જામ્યું હતું. જ્યારથી
જ્યાંથી સારું શહેર એક નાનકડા લીલા ટાપુ સમાન મહારાજ અમરકીર્તિ પ્રતિજ્ઞાબદ્ધ થઈ આ સ્થળમાં
દેખાતું હતું અને ગિરિ પર આવતા પથિકોનું ચોમાસું રહેવા આવ્યા અને મંડપમાં અહંતની
ની સ્પષ્ટ દર્શન થતું હતું એવા એક આગળ પડતા વાણીની અમૃતવર્ષા આરંભી, ત્યારથી જ મહિલપુર
ભાગ પર તે સખી સહિત બેઠી. નગરીના જેમાં તે અપૂર્વ ચેતના આવી પણ
સખી, મૃગાવતી જોડે આજ કેટલાક દિવસથી સાથે સાથ જૈનેતર સમુદાયમાં પણ સંતની મીઠી ટેકરી પર આવતી હતી છતાં તેણીએ કેઈપણ વાર ઉપદેશધારાએ સ્થાન જમાવવા માંડયું. એમાં કુંવરીને પૂર્વની જેમ હસતી જઈ નહોતી. ઉદાસીન ચંપાના રાજકુમારના આગમને અનેરો રંગ પૂર્યો ભાવ ધારણ કરી તે થોડુંક ફરતી, વારંવાર ગિરિ અને રાણી મુરાદેવીએ પુત્રી સહિત પધારી દેઢ દશકાના માર્ગ પર નજર નાખતી, થાકતી ત્યારે પાછા ફરલાંબા વર્ષો પછી શ્રી મલ્લિનાથ પ્રભુના દેવાલયમાં વાની હાકલ કરતી. હદય ખોલીને એક પણ વાર પગ મૂકયો ત્યારે તે આ સ્થળનો મહિમા સોળ તેણીએ વાત કરી નહોતી. આજે અવકાશ જોઈ કળાયે પ્રકાશી ઉડ્યો. ગિરિના પુનિત વાયુમંડળે નગર- સખીએ વાત ઉપાડી. ઉદાસીનતાનું કારણ કઢાવવા, જોમાં અભૂતપૂર્વ ઉત્સાહ રેલાવ્યું. એમાં આજે કુંવરીને તેણીએ જાતજાતના પ્રશ્નો પૂછળ્યા. છતાં તે મહાપર્વ પર્યુષણનો અંતિમ દિવસ. સર્વત્ર અમારિ સખીની આશા પાર ન પડી. ખિન્ન ચહેરે ગિરિ ઘષણ જય જયકાર અને મંગળ વનિના ગરવ પરની પગથી જોતી તે બેસી રહી. સિવાય બીજું કંઈ સંભળાતું જ નહોતું. દેવ- એકાએક રથની ઘૂઘરીઓ રણકવા લાગી. તરત જ મંદિરમાં અર્ચન-પૂજન મેટા સમારંભથી શરુ થયું કુંવરીનું ધ્યાન એ તરફ ગયું. આંખોયે રથ ઓળખ્યો
For Private And Personal Use Only
