Atmanand Prakash Pustak 011 Ank 07

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 8

૧૭ર
સ્નેહથકી શું ધર્મપ્રાપ્તિ થાય છે ?
ણાને પામી ગઈ) અને કહેવા લાગી. હે પુત્ર આ તે શું કામ કર્યું. વ્રતને ભાંગી શીયાળ ખંડન કર્યું તેના કરતા તહારે મરણ પામવું સારું પણ તને ભંગ કરવું સારું નથી કહ્યું છે કે,
ચંતક
वरमग्गिमिपवेसो, वरं विसुकेण कम्मुणा मरणं ।
मागहिअवयनंगो, माजीअंखति असीलस्स, ॥१॥ ભાવાર્થ –અગ્નિને વિષે પ્રવેશ કરી બળી મરવું સારૂ, નિર્મળ કર્મને અંગીકાર કરી મરણ પામવું સારું પરંતુ ગ્રહણ કરેલા વ્રતને ભાંગીને જીવવું સારું નથી તેમજ શીયલ ખંડન કરીને પણ જીવવું સારું નથી, કારણ કે વ્રત ભાંગીને જીવતા જે રહે છે તે જીવતા મુવા જેવાજ છે.
પિતાની માતાના આવા વચને શ્રવણ કરી અહંનકે માતાને કહ્યું કે તે પણ હું જાણું છું, પરંતુ દુષ્કર વ્રત ભાર ઉપાડી વહન કરવાની મારી શક્તિ નથી ત્યારે માતાએ કહ્યું કે અણુસણ કરી મરવું સારૂ પણ વ્રત ભાંગી જીવવું તને લાયક નથી. આવી રીતે માતાના વાક્યથી-ઘણેજ વૈરાગ્ય પ્રાપ્ત થયે અને કરેલા કર્મને નિંદ ગહ કરેતે પશ્ચાતાપને વિષે મગ્ન થઈ, તીવ્ર તાપને વિષે અર્થાત્ સૂર્યના તાપથી સખત તપી ગયેલી ભૂમિ ઉપર (ગ્રંથાંતરે તાપથી તપેલી પથ્થરની શિલા ઉપર) પાદપિપગમન અણુસણું કરી, માખણના પિંડ સમાન પોતાના સુકુમાળ શરીરને ગાળી નાખી ઉન્ન પરિસહ સહન કરી શુભ ભાવના ભાવને કાળ ધર્મ પામી દેવલોકને વિષે દેવપણે ઉત્પન્ન થયા.
ઇત્યાદિક સ્નેહ થકી પણ કરેલ ધર્મ અહંક મુનિને મહા લાભદાયક થયે, તે જે કોઈ ઉત્તમ પ્રાણ સનેહને છેડી દઈ ધર્મ આરાધન કરે તે અલપકાળને વિષે મુકિત સુખ પામે તેને વિષે કાંઈપણ આશ્ચર્ય નથી.
इति स्नेहे अर्हन्नक मुनि संबंधः संपूर्ण.