Atmanand Prakash Pustak 006 Ank 08

Author(s): Motichand Oghavji Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 6

હિ૪
ક્ષમા અને ક્રોધનો સંવાદ. કેધ–અરે ક્ષમા, તારે વધારે બેલવાની કોઈ જરૂર નથી. તારી પાસે મારું માહાસ્ય પ્રગટ કરવાથી ફાંઈ પણ થવાનું નથી, તું મારી પ્રશંસા સહન કરી શકતી નથી. તું જગત્માં શાંત ગણાય છે. પણ ખરી રીતે તું મારી પાસે અશાંત ગણું ય છે. જે તું ખરેખર સદા શાંત રહેનારી છે તે તારે મારી પ્રશંસા સહન કરવી જોઈએ.
ક્ષમા–અરે અભદ્ર, કેઈ પણ રીતે તારી પ્રશંસા કરી શકાય તેમ નથી. તારાથી તે દૂર જ રહેવું એગ્ય છે. જેનામાં તારે પ્રવેશ થાય, તે માણસ પણ અસ્પૃશ્ય અને અના દરણીય થાય છે.
કેધ–ક્ષમા, તું વિશેષ પડતાં વચને બોલીશ નહીં. શું હુ કાઈ ચંડાળ છું કે જે મને તું અસ્પૃશ્ય કહે છે ?
ક્ષમા-અરે કેધ, મારા વચને વિશેષ પડતા નથી, પણ યથાર્થ છે. મહાનુભાવ વિદ્વાને તને ચંડાળ ઉપમા આપે છે. એટલું જ નહીં, પણ કેટલાએક તે તને ચંડાળજ ગણે છે તેથી તું સર્વ રીતે અસ્પૃશ્ય અને અનાદરણીય છે.
ક્રોધ–અરે ક્ષમા, આ વાત તે મેં તારે મુખેજ સાંભળી છે. કેઈ પણ માણસ મને ચંડાળ કહેતું હોય, એમ હું ધારી શકતા નથી, કારણ કે, દરેક મનુષ્યને મારે સ્પર્શ કરવો પડે છે. અટાકટીના વખતમાં મારૂ શરણ લીધા વિના ચાલે તેમ નથી, તેથી મને ચંડાળ કહેનાર કોણ છે ?
ક્ષમા–અરે અભિમાની, હજારો પ્રમાણિક પુરૂષે તને ચંડાળ કહે છે, એ વાત લેક પ્રસિદ્ધ છે. તે વાતની પ્રતીતિ તને ન આવતી હોય તે મારા મુખથી એક દષ્ટાંત સાંભળ. તે તારે માટે વિખ્યાત છે. કેઈ એક શહેરમાં અતિ આચારને ધારણ કરનારે કોઈ બ્રાહ્મણ રહેતો હતો. તે હંમેશાં પવિત્રપણે રહેતા અને પિતાના શાચ ધર્મને પાળતા હતા. આ પવિત્ર