Atmanand Prakash Pustak 004 Ank 10

Author(s): Motichand Oghavji Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 3

અક્ષયતૃતિયા,
૨૩
સ્તીકારી માક્ષ સુખને માટે યત્ન કરતા હતા. રાગ દ્વેષના વિકારના કારરૂપ એક પરમાણુ માત્ર પણ ગ્રહણ કરવાની ઈચ્છા કરતાં
નહતા.
ઋષભ પ્રભુના પુત્ર બાહુબલિના પુત્ર સામયશાને શ્રેયાંસ નામે કુમાર ગજપુરની રાજધાનીમાં મેહેલ ઉપર સુતા હતા. તેણે સ્વપ્નામાં જોયુ કે, શ્યામ થઇ ગયેલા મેરૂપર્વતને તેણે અમૃતના કલશથી પખાલીને ઉજળા કર્યું. તેજ રાત્રે સુષુદ્ધિ નામના એક શેઠને સ્વપ્ન આવ્યુ કે, સૂર્યના મ’ડળમાંથી હજાર કીરણેા ખરી પડયાં તે શ્રેયાંસકુમારે સૂર્યના ખિખમાં પાછા સ્થાપિત કર્યાં. તેવીજ રીતે ગજપુરના મહારાજા સામયશાને પણ આવ્યું કે, એક પરાક્રમી સુભટને તેન! ઘણાં શત્રુઓએ ઘેરી લીધે અને તેથી તે આકુળ વ્યાકુળ થઇ ગયા છેવટે શ્રેયાંસકુમારની સહાયથી તે વિજયી થયા. આ ત્રણે સ્વપ્ના તેઓએ રાજસભામાં એકઠા મળી પરસ્પર જણાવ્યાં. તે ઉપરથી તેમણે નિશ્ચય કર્યોકે, આજે શ્રેયાંસ કુમારને માટે અપૂર્વ લાભ થશે. આ લાભથીજ અક્ષય તૃતીયાની ઉત્પત્તિ પ્રાદુભાવને પામી છે.
સ્વપ્ન
વસતના વિરામ અને ગ્રીષ્મની પ્રવૃત્તિને વખતે વૈશાખ માસ પ્રવર્તતા હતા. તે માસની શુકલ તૃર્તીયાને દિવસે આદિનાથ પ્રભુ આહારને માટે ભમતાભમતા શ્રેયાંસ કુમારના રાજમેહેલ પાસે આવી ચડયા. તે વખતે રાજકુમાર મેહુલના ગાખ ઉપર બેઠા હતા. સાધુ સ્વરૂપ ભગવંતની મનેહર મુદ્રા દેખી શ્રેયઃસાધક શ્રેયાંસ કુમાર વિચાર કરવા લાગ્યા---આ મનહર મુદ્રા પૂર્વે કોઇવાર મારા જોવામાં આવી છે. ઉદ્ઘાપાઠુ કરતાં તેને જાતિ સ્મરણ જ્ઞાન પ્રગટ થઈ આવ્યું. જાતિસ્મરણુ એ મતિજ્ઞાનને એક ભેદ છે; તેથી મતિના મનનથી પાતે પૂર્વે ભગવાનની સાથે જે નવ ભવ કર્યા હતા, તે તેના હૃદયની આગળ દૃશ્યમાન થયા. ધનસાર્થવાહ, યુગ્મી, દેવતા, અને મહાબલ એ ચાર ભવ થયા પછી પાંચમાં લલિતાંગ દેવના ભવમાં ખેતે સ્વય’પ્રભા નામે દેવી થયેલ, ત્યારથી પ્રભુની સાથે