________________ श्रीस्थानाङ्गं श्रीअभय० वृत्तियुतम् भाग-१ // 462 // तन्नापूर्वमिति प्रतिपद्यते, तत एकेन सिद्धपुत्रेणोक्तं-तुज्झ पिया मज्झ पिउणो, धारेइ अणूणयं सयसहस्सं। जइ सुयपुव्वं दिज्जउ अह चतुर्थमध्ययनं नसुयं खोरयं देहि॥१॥(दशवै०नि०८६) इति, प्रतिनिभता चास्य सर्वस्मिन्नप्युक्ते श्रुतपूर्वमेवेदं ममेत्येवमसत्यं वचो ब्रुवाणस्य चतु:स्थानम्, तृतीयोद्देशक: परस्य निग्रहाय तव पिता मम पितुर्धारयति लक्षमित्येवंविधस्य द्विपाशरज्जुकल्पस्यासत्यस्यैव वचस उपन्यस्तत्वादिति,अस्य सूत्रम् 338 चोपपत्तिमात्ररूपस्याप्यर्थज्ञापकतया ज्ञातत्वमुक्तमिति, अथवा यथारूढमेव ज्ञातमेषः, तथाहि अनायं प्रयोगो-नास्त्यश्रुतपूर्व / ज्ञाताहरणकिञ्चित् श्लोकादि ममेत्येवमभिमानधनं ब्रूमो वयं- अस्ति तवाश्रुतपूर्वं वचनं तव पिता मम पितुर्धारयत्यनूनं शतसहस्रमिति तद्देशतद्दोषो पन्यासोपयथेति / तथा हेउ त्ति यत्रोपन्यासोपनये पर्यनुयोगस्य हेतुरुत्तरतयाऽभिधीयते स हेतुरिति, यथा केनापि कश्चित् पर्यनुयुक्तोऽहो / नयहेतूनां किंयवाः क्रीयन्ते त्वया?, स त्वाह- येन मुधैव न लभ्यन्ते इति, तथा कस्माद् ब्रह्मचर्यादिकष्टमनुष्ठीयते?, यस्मादकृततपसां चातुर्विध्यम् (सदृष्टान्तम्) नरकादौ गुरुतरा वेदना भवतीति, इदमपि उपपत्तिमात्रमेव ज्ञातत्वेनोक्तमर्थज्ञापकत्वादिति, अथवाऽयमपि यथारूढं ज्ञातमेव, तथाह्यस्यैवं प्रयोगः- कस्मात् त्वया प्रव्रज्या क्रियत इति पृष्टः सन् केनापि साधुराह- यतस्तां विना मोक्षो न भवति, एतत्समर्थनायैव साधुस्तमाह-भोयवग्राहिन्! किमिति त्वया यवा:क्रीयन्ते?,सत्वाह-येन मुधान लभ्यन्ते, साधोश्चायमभिप्रायो यथा-मुधालाभाभावात् तान् क्रीणासि त्वमेवमहं तां विना तदभावात्तां करोमीति, इह च मुधा यवालाभस्य क्रयणे हेतोः सतो दृष्टान्ततयोपन्यस्तत्वाद्धेतूपन्यासोपनयज्ञाततेति, इह च किञ्चिद्विशेषेणैवंविधा ज्ञातभेदाः सम्भवन्त्यन्येऽपिकिन्तु ते न विवक्षिताः अन्तर्भावो वा कथञ्चिद् गुरुभिर्विवक्षितो न च तं वयं सम्यग् जानीम इति / अथ ज्ञातानन्तरं ज्ञातवद्धतोः साध्यसिद्ध्यङ्गत्वाद् तद्भेदान् हेऊ इत्यादिना सूत्रत्रयेणाह-व्यक्तं चैतद्, नवरं हिनोति गमयति ज्ञेयमिति हेतुरन्यथाऽनुपपत्ति (c) तव पिता मम पितुर्धारयत्यनूनं शतसहस्रम् / यदि श्रुतपूर्वं ददातु अथ न श्रुतं क्षौरकं देहि॥१॥