________________ द्वितीयस्कन्धे सर्गः५ DIII II A FIGIFI AII-III भवत्वेवं ततस्तावद् वक्ष्यामीति विचिन्त्य सः। प्रसन्नोदारगम्भीरामित्यल्पां वाचमाददे // 19 // यत्र कुत्रापि कर्त्तव्ये तव चित्तं प्रवर्तते / नियुज्यतां जनोऽयं द्राक तंत्र वासव ! दासवत् // 20 // अवश्यं निधनेनापि धनेनापि हि संप्रति / कर्त्तव्यं देवकर्त्तव्यं मया मायाविवर्जितम् // 21 // इत्युक्तवति निःशङ्कनलेऽनलसमानसे / साधु साध्विति गीर्वाणवाणीभिर्विश्वमानशे // 22 // अथ हस्तगतं ज्ञात्वा सात्त्विकं तं नरोत्तमम् / ऊचे दम्भमहाम्भोधिः स्वयं दम्भोलिभृत् पुनः // 23 // राजन् ! सर्वसहः सत्यं सर्वकार्यक्षमो भवान् / परं वाग्व्यंयमानं नः साधनं साध्यतां त्वया // 24 // कुण्डिने भीमभूभर्तुः पुत्री त्रैलोक्यसुन्दरी / स्वयम्वरोन्मुखी बालां दमयन्तीमवेहि ताम् // 25 // स त्वमसत्कृते गत्वा दमयन्ती प्ररोधय / निसृष्टार्थो भवास्माकं स्मराकुलितचेतसाम् // 26 // तदाकर्ण्य हरेर्वाक्यं स्फारस्फूर्जथुसन्निभम् / चकम्पे भृभुजश्चित्तं सुभटाक्षिप्तखगवत् // 27 // स तैरकपयः प्रायः क्षारवारिसहोदरैः / वश्चनावचनैर्मेने पिशाचमिव वासवम् // 28 // सङ्क्रन्दन! नमस्तेऽस्तु नाथ ! त्वं युक्तमुक्तवान् / किन्तु वाक्यावकाशोऽस्ति मम कश्चित् पुरन्दर!॥ 29 // भीमजार्थ मया नूनं याच्यमानाः स्थ सर्वदा / साऽद्य प्रत्युत मत्पादि युष्माभिर्याच्यतां कथम् // 30 // यामि यामहमुद्वोढुं तद्दौत्यं वः करोमि किम् ? / विडम्बनाय लोकानां केन यूयं सुशिक्षिताः // 31 // केवलं युष्मदर्थे तां त्यजामि दयितामपि / स्वामिकार्ये विमुञ्चन्ति प्राणानपि हि मानिनः // 32 // AINMEII III दमयन्त्याः स्वयम्वर काले / इन्द्रादीनां नलाय दमयन्तीदौत्यर्थ आज्ञा॥