________________ वालका सिरिसिरि // 144 // सोऽवि परिक्खासमए रक्खिजंतोवि तेहिं सब्वेहिं / कुंडलदाणवसंणं कुमरिसहाए गओ झत्ति // 784 // तं कयइच्छारूवं कुमरी पासेइ निरुवमसरुवं / अन्ने वामणरूवं पासंति निवाइणो सब्वे // 785 // चिंतइ मणे कुमारी मज्झ पइन्ना इमण जइ पुन्ना / ताऽहं पुन्नपइन्ना अप्पं मन्नेमि कयपुन्नं // 786 // परीक्षायाः समये-अवसरे तैः सबैलॊकैरन्तः प्रविशन् रक्ष्यमाणोऽपि-वार्यमाणोऽपि कुण्डलदानवशेन झटिति-- शीघ्र कुमार्याः सभायां गतः / / 784 // कृतं इच्छया रूपं येन स कृतेच्छारूपस्तं तादृशं तं कुमारं कुमारी-नृपकन्या निरुपम-उपमारहितं स्वरूपं यस्य स तं तथोक्तं पश्यति, अन्ये नृपादयः सर्वेऽपि लोका वामनरूपं पश्यति // 785 / / तदा कुमारी मनसि चिन्तयति, यदि अनेन राजकुमारेण मम प्रतिज्ञा पूर्णा- पूरिता तत्- तदाऽहं आत्मानं कृतपुण्यं मन्ये-जानामि ७८४--कुमारीसभा प्रवेशे कुण्डलदानस्य हेतुतयोपन्यामात् काव्यलिङ्गम् / 785 हारप्रभावदिच्छारूपतया ये प्रति यादृशंरूप दिदर्शयिषति स तस्य तादृशमेवरूपं द्रष्टुं शक्नोतीति कुमारी तमनुपमरूपं पश्यन्त्यन्ये राजकुमाराश्च वामनरूपं पश्यतीतिभावः / ७८६-अत्र नशब्दद्वयविवक्षायां छेकानुप्रासः, सर्वविवक्षायां च वृत्यनुप्रास इति द्रष्टव्यम् /
