________________ // 177 // | रिभूमितः / उत्तार्य सर्वतः संमार्जनीरेणुविगुण्डनैः॥४९॥ निःसारितोऽपि सदनाद् द्वारच्छिद्रेण भूरिशः। पश्यश्चेट्या चारुदत्तोऽज्ञापि निर्वासनं हठात् // 50 // युग्मम् / / विलक्षोऽशरणोऽचालीत स बाल इव वेश्मनि / तज्जीणशीण नैवोपालक्षयत्पाश्वगोऽपि धिक् // 51 // भ्रान्तमन्यश्चिरागत्याऽन| भिज्ञ इव कश्चन / पप्रच्छ पुरुष भद्र! कस्येदं ननु मन्दिरम् // 52 // सस्मितं सोऽवदन्मूख ! वैदेशिक इवासि किं / यद्वेत्सि विश्वविख्यातस्याऽपि भानोन मन्दिरम् // 53 // चारुदत्तोब्रवीत्तर्हि निःश्रीकमिव किन्न्विदम् / वीक्ष्यते सोऽवदत्सौम्य ! सम्यगेतन्निशाम्यताम् // 54 // अभूद् भानोः कुलांगारश्चारुदत्तः सुतः स च / वेश्यागृहे स्थितः स्वर्णकोटीः पोडश भुक्तवान् // 55 / / द्वादशाब्दी ययौ पापः पितरौ न मृतावपि / स विवेद ततो वेश्म गतं शोच्यामिमां दशाम् / / 56 / / अग्राह्यनामा तदयमित्याख्याय गते नरे। | शोकातः प्राविशच्चारुदत्तोऽथ स्वगृहान्तरे // 57 / / सहर्ष सत्कृतो मित्रवत्याऽसौ स्नानभोजनैः / त्यक्तापि भानुना प्राची सानुरागैव * प्रति // 58 // पित्रादिवार्ताऽथाख्यायि तया तत्पृष्टया निशि / स साथुलोचनः शोचन् प्रेयस्यैवमबोध्यत / / 59 / / आर्यपुत्र ! किमेवं खं स्त्रीव शोचसि रोदनैः। उपाय॑ कोटिशो द्रव्यं पितेवाप्नुहि वैभवम् // 60 // चारुदत्तोऽब्रवीत्कान्ते ! न धनानि धनविना / निबध्यन्ते नरैदक्षरपीभाः कलभैरिव // 61 / / निर्धनः करवै तत्कि ? क्षीणोपायस्य सम्प्रति / उल्लसन्तु कथं कूपच्छायावद् बुद्धयो मम | // 2 // प्रोचे मित्रवती नाथ ! हृदयोन्माथमुत्सृज / प्रत्यर्पित, कुट्टन्या भूषणैः कृतनीविकः // 63 // व्यवहृत्य कलाभिस्त्वमुपायं द्रविणं बहु / प्राप्तप्रतिष्ठः पितृवद् भव श्रीस्त्वद्वशैव यत् // 64 // युग्मम् / / तनुक्लेशश्च नो गण्यो व्यवसायकृता यतः / शृङ्खलीकृत्य se दोदंडांश्चकृषेऽन्धेः श्रियं हरिः॥६५।। गृहदेव्या तया दत्त मंत्रमाकर्षकं श्रियः / आदृत्य तदलंकारैर्नीवीं बद्धोद्यमश्रियः // 66 // वेश्यानिकाषितचारुदत्तस्य स्वगृहे गमनं स्वस्त्रीदर्शितधनो पायश्च // 177 //