________________
वा किड्डाए वालिज्जा, इत्थी वा काइ तरुणं दहण आगच्छिज्जा, स चऊत्थं भंजिज्जा उड्डाई वा करिज्जा, मोहोदएण गच्छं मुत्तॄण गच्छिन्न वा, एवमाइ बहू एगागितरुणे दोसा" विशेषतो निशीथचूादिभ्योज्ञेया इति । एतावता च पायो गच्छस्वरूपनिरूपणद्वारेण यतिस्वरूपमेव निरूपितम् । इतश्च प्राय आग्रन्थपरिसमाप्तेर्गच्छ स्वरूपनिरूपणद्वारव यतिनीस्वरूपं निरूपयिष्यते, ननु गच्छस्वरूपे वक्तुं प्रक्रान्ते कथं यतियतिनीस्वरूपमुच्यते ? ऊच्यते, तदात्मकत्वाद् गच्छस्य, तत्स्वरूपे निरूपिते गच्छस्वरूपस्यापि निरूपणादिति विषमाक्षरेति ॥ गाथाछन्दः ॥१०६॥
इति श्रीमत्तपागच्छनभोमणिभट्टारकपुरन्दरश्रीआनन्दविमलमूरीश्वरचरणाम्भोजरजश्वञ्चरीकायमाणपंडितश्री विजयविमलगणिविरचितायां गच्छाचारप्रकीर्णकटीकायां साधुस्वरूपनिरूपणाधिकारो द्वितीयः॥
वर्णितं व्रतिस्वरूपम् । अथ क्रममा वतिनीस्वरूपं वर्ण्यते, तत्रापि प्रथम एकाकिन्या क्षुल्लिकादिकया वतिन्योपाश्रयरक्षणे दोषमेव दर्शयति| जत्थ य एगा खुड्डी, एगा तरुणीउ रक्खए वसहिं । गोयम! तत्थ विहारे, का सुद्धी वंभचेरस्स ॥१०७॥
व्याख्या-'जत्य य एगा०' यत्र च साध्वी विहारे एकाकिनी क्षुल्लिका, एकाकिनी तरुणी वा, तुशब्दात् नवदीक्षिता: चैकाकिन्युपाश्रयं रक्षति, हे गौतम ! तत्र साध्वी विहारे ब्रह्मचर्यस्य का शुद्धिः?न कापोत्यर्थः । इत्थवि दोसा-कयाई वसहीए एगा खुड्डी किडिजा, कोइ तं अवहरिज वा, बलाओ वा कोइ सेविज्जा, ईचाई बहृदोसा । तरुणी वि एगागिणी मोहोदएण फलादिणा चऊत्यं सेविजा, एगागिणिं वा तं दहणं तरुणा समागच्छंति, हासाइअं कुर्वति, अंगे वा लग्गति, तो