________________
KKKK
ट्टिया य दिण्णा भिक्खा । तहावि साहवो णिरिक्वंता अच्छंति । तीए भणियं किं णिरिक्वह । ते भांति अम्ह भगिणीए सारिखा हि किंतु सा मया अम्हेहिं चैव परिद्वविया । अष्णहा ण पत्तियंता । तीए भणियं पत्तियह । अहं चिय सा सवं कहेति । वयपरिणया य तेहिं सत्थवाहाओ मोयाविया । दिक्खिया च देवलोगं गय त्ति । गाथाछन्दः ॥ ८४ ॥ जत्थित्थीकरफारिसं, लिंगी अरिहोवि सयमवि करिजा ।
तं निच्छयओ गोयम ! जाणिज्झा मुलगुणे भट्ठ ॥ ८५ ॥
व्याख्या-यत्र गणे स्त्रीकरस्पर्श लिङ्गं विद्यते अस्यासौ लिङ्गी साधुवेषवान् अर्होऽपि पदव्यादिप्राप्त्या पूजादियोग्योऽपि स्वयमपि अपेरेव कारार्थत्वात् स्वयमेव कुर्यात् तं गच्छं निश्चयतो हे गौतम! जानीयात् मूलगुणभ्रष्टम् चारित्ररहितमिति, गाथाछन्दः ।। ८५ ॥ स्त्रीकरस्पर्शादिकमुत्सर्गपदेन निषिध्याऽथाऽपवादपदेनापि निषिध्यति -
कीरइ बीअपएणं, सुत्तमभणिअं न जत्थ विहिणा उ । उप्पन्ने पुण कज्जे, दिक्खाआयंकमाईए ॥८६॥
व्याख्या–— बीअपएणं ’ति अपेर्गम्यमानत्वात् उत्सर्गपदापेक्षया द्वितीयपदेनापि - अपवादपदेनापीत्यर्थः, ' सुत्तमभणि 'ति मकारस्यालाक्षणिकत्वात् सूत्राभणितं सूत्राननुज्ञातं सर्वथाऽऽगमनिषिद्धं स्त्रोकरस्पर्शादिकमित्यर्थः, यत उक्तं श्रीमहानिशीथपञ्चमाध्ययने- “जत्थित्थीकरफरिसं, अंतरिया कारणेवि उप्पने । अरिहावि करिज्ज सयं, तं गच्छं मूलगुणमुक्कं ॥१” तथा तत्रैव "जणं गोयमा ! मेहुणं तं एगंतेणं ३ णिच्छयओ ३ बाढं ३ तहा आउउसमारंभं च सवहा सङ्घप्पयारेहिं सययं
K
