________________
से मूरी, उवविस सूर । पोएइ तिमुले मन ॥ १० ॥ तो निव्वुई
| गुरुपुट्ठा । सा भणइ केवलेणं, सई पञ्चक्खयं मझ ॥१०४॥ मूरी वि चिंतज, भए दुरप्पेण केवलन्नागी। आसाइभो तो किं, अब्भवो दूरभवो वा ॥ १०५ ॥ तो जाणिऊण गुरुणो, ऽभिपाय सा भगेह सुरसरियं । तुम्हतरताण फुडं, भविस्सई केवलं नाणं॥१०६॥अह सूरी गंतूणं, गंगाए बहु जण परियस्थिो । आरूहइ नावाए, लो(ला)हत्ये को न उज्जमइ ॥१०७॥ जत्थ परसे मूरी, उवविसई तत्थ बुहुए नावा । तो लोओ नियजोविय-लुद्धो तं खिवइ जळमझे ॥१०८॥ तत्थ पडतं पवयण-पडिणीया खुद्दवंतरी मूरि । पोएइ तिमूलेणं, जो खलाणं को करुणा ॥१०९॥ मूरी वि नियं पीई, अवगन्निय चिंतए कहं देहो । आउक्कायाईणं, जोवाण खयंकरो मज्झ ॥११० ॥ इय जीवदयासारं, भावंतओ मणे सूरी । आरुहिय खवगसेणिं, अंतगडो केवली जाओ ।। १११ ॥ सियझाणंमि चउत्थे, ठिओ तओ निव्वुई गओ सूरी। तत्य य निवाणमई, देवा देवीउ अकरिसुं ॥११२ ॥ तप्पभिइ तत्थ ठाणे, लोइयतित्थं पयाग इय नाम । सुपसिद्धं संजायं, कामियदाणाउ लोयम्मि ॥११३ ॥ इत्तो अ पुप्फचूला, सियझाणेणं खवित्तु कम्माई । निवाणमणतसुहाण-भायणं झचि संपत्ता ॥११४॥ इति अनिकापुत्राचार्यचरित्रमिति । गाथाछन्दः ॥ ६१॥ जत्थ य अजाहि समं थेरा विन उल्लवंति गयदसणा।न य झायंतित्थीणं, अंगोवंगाइ तं गच्छं ॥२॥ ___ व्याख्या-यत्र च गच्छे आर्याभिः-साध्वोभिः सम-सार्ध स्थविरा अपि साधवः किं पुनस्तरुणा: नोल्लपन्ति-नालापसलापादि कुर्वन्ति, किंभूताः गताः-नष्टाः दशनाः-दन्ताः येषां ते गतदशनाः न च ध्यायन्ति-चिन्तयन्ति स्त्रीणां-नारीणां अङ्गोपाङ्गानि, तत्राङ्गान्यष्टौ बाहुद्वयं ऊरुद्वयं पृष्टिः शिरः हृदयं उदरं च, उपाङ्गानि-कर्णनेत्रनासिकादीनि तं गच्छं वदनीति
