________________
संवेग
रंगसाला
महसेनस्य प्रभुकृता अनुशास्तिः
१४५॥
इइ थुणिऊणं उज्झइ, रयणालंकारकुसुमसंभारं । पुव्वुत्तरदिसिभाए, तओ जिणं विन्नवइ एवं
॥५४३॥ जयगुरु ! भवजलहितो, पबजाजाणवत्तदाणेणं । करुणायर ! उत्तारेसु, संपयं जणमणाहमिम
॥५४४॥ एवं भणिए भुवणेक्क-भाणुणा तेसि निययहत्थेण । दिना दिकूखा अस्संख-दुकूखनिम्मोकखणसमत्था ॥५४५॥ एवमणुसासियाणि य, दिक्खेयमहो महंतपुन्नेहिं । लद्धा तुम्हेहिं जओ, तम्हा एत्तो पयत्तण
॥५४६॥ पाणिवही अस्सच्चं, अदत्तमेहुणपरिग्गहारंभो । जोगकरणत्तिगणं, जाजीव चिय विमोत्तव्यो
॥५४७|| जइयव्वं जहसत्तीए, कम्मनिम्महणमूलहेमि । निच्च पमायविरहो, बारसविहतवविसेसंमि
॥५४८॥ धणधन्नाइयदव्वे, खेत्ते पुरखेडकब्बडप्पमुहे । काले सरयाईए, ओदइयाइम्मि भावे य
५४९॥ थेवं पि नेव रागो, न वा पओसो मगंमि धरियव्यो । जम्हा मूलं एए, पसरंतमहाभवमस्स
॥५५०॥ इय सुचिरं सिक्खविउ, कणगवई चन्दणाए उवणीया । पहुणा महसेणो पुण, समप्पिओ थेरसाहूण ॥५५१॥ तो विहरइ स महप्पा, गामागरनगरमंडियं वसुहं । थेराण समीवंमि, सुत्तं अत्थं च गिण्हतो
॥५५२॥ अह अन्नया कयाई, केवलिपजायपालणं काउं । पावापुरीए नाहो, सिवमयलमणुत्तरं पत्तो
॥५५३॥ तो तेण चिन्तियमिमं, अहो कयंतस्स किंपि नासझं । जं तारिसा वि पहुणो, विणासधम्मत्तणमुवेंति ॥५५४॥ जइ ते वि नमंतसुरिंदविंद-मणिमउडलीढपयपीढा । चलणग्गचालियाचल-डोल्लावियसघरधरणियला ॥५५५।। धरणियलछत्तसुरसेल-दण्डकरणप्पहाणसामत्था । कंकेल्लिपमुहवरपाडि-हेरसिरिपायडिस्सरिया
॥५५६॥
