________________
संवेगरंगसाला
मोक्षे परमसौख्यसिद्धिः।
॥७४५॥
एएहमिभूयाणं, संसारीणं कओ सुहं किंचि । जाइजरामरणजलं, भवजलहि परियड'ताणं ॥९७१६॥ रागाऽऽइविरहओ जं, सोख जीवस्स तं जिणो मुणइ । न हि सन्निवायगहिओ, जाणइ तदऽभावज सोक्खं ॥९७१७॥ डइडम्मि जहा बीए, न होइ पुण अंकुरस्स उप्पत्ती। तह चेव कम्मबीए, दड्ढम्मि भवंऽकुरस्साऽवि ॥९७१८॥ जम्माऽभावे न जरा, न य मरणं न य भयं न संसारो। एएसिमभावाओ, कहं न मोक्खे परं सोक्खं ॥९७१९॥ अव्वाबाहाउ चिय, सयलिदियविसयभोगपज्जते । उच्छुकनियत्तीओ, संसारसुहं व सद्धेयं
॥९७२०॥ एसा सयलिन्दियविसय-भोगपज्जन्तवत्तिणी नवरं । उच्छुक्कनिवित्ती थेव-कालिया पुण तदिच्छाओ ॥९७२१॥ पुणरमिलासाऽभावा, सिद्धाणं सव्वकालिगी पुण सा। एगतिगा य अचंति-गो य ता तेसि परमसुहं ॥९७२२॥ इय अणुहवजुत्तीहेउ-संगयं नूण निट्ठियऽट्ठाणं । अत्थि सुहं सद्धेयं, तह जिणचंदाऽऽगमाओ य ॥९७२३।। आराहणविहिमेयं, आराहिता जहाऽऽगमं सम्मं । तीयद्धाए अणंता, सिद्धा जीवा धुयकिलेसा ॥९७२४॥ आराहणविहिमेयं, आराहित्ता जहाऽऽगम्म सम्मं । इन्हेिं पि हु संखेजा, सिझंति विवकिखए काले ॥९७२५॥ आराहणविहिमेय', आराहित्ता जहाऽऽगम सम्म। एसद्धाए अणंता, सिज्झिस्संति धुवं जीवा ॥९७२६॥ आराहणविहिमेय', एमेव विराहिउ तिकालं पि । एत्थु अणेगे जीवा, संसारपवड्ढगा भणिता ॥९७२७॥ नाऊण एवमेय', इमीए आराहणाए जइयव्वं । न हु अण्णो पडियारो, को वि इहं भवसमुद्दम्मि ॥९७२८॥ मूलमिमीए वि नेय', एगंतेणेव भव्वसत्तेहिं । सद्धाऽऽइभावओ खलु, आगमपरतंतया गई ॥९७२९॥
॥७४५॥