________________
संवेगरंगसाला
दिगननुज्ञायां दोषाः क्षामणाद्वारस्वरूपं च ।
॥३२९॥
कालाऽणुरूवकायव्य-मुढभावो तहाविह किचि । संलेहणं करेत्ता, भत्तपरिणं चिय पवन्नो ॥४२३१।। तम्मि य तहट्ठिए जा न, सारणावारणाऽऽइ संभवति । ताव वणवारणा इव, सीसावि निरंकुसीया ॥४२३२॥ तह अप्पणो उवेहा-पर पहुं पेकिखऊण निरवेक्खा । तप्पडियरणाऽऽइपओ-यणेसु मंदाऽऽदरा जाया ॥४२३३।। सूरी वि ते तहा पे-च्छिऊण हिययम्मि धरियसंतावो । असमत्थिउत्तिमट्ठो, मरिउ असुरेसु उप्पन्नो ॥४२३४॥ सीसगणो वि य बाढ, नायगविरहेण नयरलोगो व्व । अतो अइनिक्किव-पमायरिउसुहडचक्केण ॥४२३५।। सिविलियमुणिकायव्यो, कोउयमंताऽऽइएसु बट्टतो। जाओ य सामिविरहे, आभागी अणत्थसत्थाण ॥४२३६।। एएण कारणेणं, मज्झिमगुणसंगयं पि ठविय पए । तबिहियगणाऽणुनो, गणी जएज्जुत्तिमट्ठम्मि ॥४२३७।। इहरा पवयणखिसा, धम्मब्भसो य मग्गबुच्छेओ। अहिगरणं धम्मुम्मुह-विष्परिणामाऽऽड्या दोसा ॥४२३८॥ इय कुगइतिमिरदिणयर-पहाए संवेगरंगसालाए । मरणरणजयपडागो-वलंभनिधिग्घहेऊए
॥४२३९॥ आराहणाए पडिदार-दसगजुत्तस्स बीयदारस्स । गणसंकमस्स भणियं, दिस ति पढम पडिदारं ॥४२४०॥ एवं नियपयठाविय-सीसनिवेइयदिसस्स वि गणिस्स । एगंतनिजरापे-हिणो वि जीए विणा सम्मं ॥४२४१।। उल्लासं न लहइ अइ-महल्लकल्लाणवल्लरी कहवि । सा खामगा इयाणि, कित्तिजइ कुगइनिम्महणी ॥४२४२॥ अह सो पसंतचित्तो, सबालवुड्ढाऽऽउलं गणं णियगं । तत्कालणिवेसियगण-वई च वाहरिय महुरगिरा ॥४२४३।। इय वागरेज हभो !, महाऽणुभावा! सहाऽऽवसंताणं । सुहुमं व बायरं वा, अचियत्तं किंपि होज धुवं ॥४२४४॥
॥३२९॥