________________
संवेगरंगसाला
वीरसेनेन
॥२६५॥
कालसेनस्य विजयः सुदर्शनमुनेरागमनं च।
रना सहत्थत बोल-दाणपुव्वं विसज्जिओ ताहे। सामन्ताऽऽइजणो वि य, मोणेण ठिओ असूयाए ॥३४०३।। अह रायाणं पणमिय, नीहरिओ सो झडत्ति नयराओ। पत्तो य कालसेणस्स, पल्लिनाहस्स पासम्मि ॥३४०४॥ भणितो य तेण एसो, रुट्ठो तुह भूवई कणगकेऊ । 'कालमुह पविससि काल-सेण! सेणाए सममिन्हि ।।३४०५॥ दुव्वहगबुग्गीवेण, कालसेणेण सोउमवि एवं । कि एगागी काही, इमो वरागो त्ति अवगणिओ ॥३४०६।। तो कुवियकयन्तकडकख-तिकखमुकुखणियरखग्गधेणुलय। पाइकचकपम्मुक्क-घायसंघायमगणेतो ॥३४०७॥ अत्थाणमंडलिं मिदिऊण, कयकरणयाए रणमूरो। केसेसु कालसेणं, झडत्ति सो गिहि भणइ ॥३४०८।। रे रे पुरिसा ! जइ मज्झ, घायमेत्तो करिस्सह हयासा!। कालेण नूण कवलि-जिही तया तुम्ह एस पहू ॥३४०९।। तग्धायकरा पुरिसा, पडिसिद्धा तयऽणु कालसेणेण । जो इह पहरइ सो मह, पहरइ २जीए ति भणिरेण ॥३४१०।। एत्थंऽतर मि तग्गुण-जियमणकणगकेउवयणेण। हरिकरिरहजोहाऽऽउल-मऽणुपत्तं चाउरंगबलं ॥३४१ ताहे सो वंचित्ता, अणाऽऽउलंगेण वीरसेणेण । भत्तिभरनिब्भरेणं, उवणीओ कणयकेउस्स
॥३४१२॥ तुट्ठो राया दिन, गामसहस्सं च से पसाएण । नाममऽवि तस्स ठवियं, सहस्समल्लो त्ति भूवइणा ॥३४१३।। सो वि मडंबाहिवई, संधि घडिऊण निययठाणम्मि । सक्कारिऊण रना, विसजिओ हरिसियमणेण ॥३४१४॥ कालक्कमेण पवरो, सुदंसणो नाम मुणिवई तत्थ । उजाणम्मि णिसन्नो, दिट्ठो य सहस्समल्लेण ॥३४१५।। -१ कालमुख = मृत्युमित्यर्थः । २ जीवे ।
सं.. २३
। २६५॥